Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

паднача́лены

1. прич. подчинённый;

2. прил. подчинённый, подвла́стный;

3. в знач. сущ. подчинённый

паднача́ліцца сов. подчини́ться

паднача́ліць сов. подчини́ть

паднача́льванне ср. подчине́ние

паднача́львацца несов., возвр., страд. подчиня́ться

паднача́льваць несов. подчиня́ть

падначо́ўваць несов., разг. ночева́ть

паднашэ́нне ср. подноше́ние

падне́бны поднебе́сный

падне́сены

1. (да каго, чаго, к каму, чаму) поднесённый (к кому, чему);

2. поднесённый, преподнесённый;

1, 2 см. падне́сці 1, 3