Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

лапатлі́вы разг.

1. хло́пающий, тарахтя́щий; (о ручье) шумли́вый;

2. болтли́вый

ла́патнік м. ла́потник

лапату́н, -на́ м., разг. лопоту́н, болту́н, пустоме́ля; трещо́тка, тарато́рка

лапату́ха ж., разг. лопоту́нья, болту́нья, тарато́ра, тарато́рка; трещо́тка

лапату́шка ж., разг. болту́шка, тарато́рка

лапаце́нне ср., разг., см. лапата́нне 1

лапаце́ць несов., разг., см. лапата́ць 1

лапа́ціць несов., разг. лопа́тить

ла́паць I, -пця м. ла́поть;

пле́сці кашалі́ з ла́пцямі — нести́ чушь;

абу́ць у ла́пці — обу́ть в ла́пти;

вы́думаць чо́рта з ла́пцямі — вы́думаць чёрт зна́ет что;

гу́лі, гу́лі ды ў ла́пці абу́лі — гу́ли, гу́ли да в ла́пти обу́ли

ла́паць II несов., прост. ла́пать;

не ла́пай, не ку́пішпогов. не ла́пай, не ку́пишь

лапіда́рнасць ж., книжн. лапида́рность