лапатлі́вы
1. хло́пающий, тарахтя́щий; (о ручье) шумли́вый;
2. болтли́вый
лапатлі́вы
1. хло́пающий, тарахтя́щий; (о ручье) шумли́вый;
2. болтли́вый
ла́патнік
лапату́н, -на́
лапату́ха
лапату́шка
лапаце́нне
лапаце́ць
лапа́ціць
ла́паць I, -пця
◊ пле́сці кашалі́ з ла́пцямі — нести́ чушь;
абу́ць у ла́пці — обу́ть в ла́пти;
вы́думаць чо́рта з ла́пцямі — вы́думаць чёрт зна́ет что;
гу́лі, гу́лі ды ў ла́пці абу́лі — гу́ли, гу́ли да в ла́пти обу́ли
ла́паць II
◊ не ла́пай, не ку́піш —
лапіда́рнасць