Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

апусто́шанасць ж. опустошённость

апусто́шаны опустошённый

апусто́шванне ср. опустоше́ние

апусто́швацца несов., страд., см. апусташа́цца

апусто́шваць несов., см. апусташа́ць

апусто́шыць сов. опусто́шить

апусце́лы опусте́лый, опусте́вший

апусце́нне ср. опусте́ние

апусце́ць сов., в разн. знач. опусте́ть;

мэ́блю вы́везлі, і кватэ́ра зусі́м ~це́ла — ме́бель вы́везли, и кварти́ра совсе́м опусте́ла;

вёска ~це́ла — дере́вня опусте́ла

апусці́цца сов.

1. в разн. знач. опусти́ться;

што́ра ~ці́лася — што́ра опусти́лась;

на зямлю́ ~ці́лася це́мра — на зе́млю опусти́лась тьма;

гэ́ты чалаве́к зусі́м ~ці́ўся — перен. э́тот челове́к совсе́м опусти́лся;

2. (поместиться в жидкость и т.п.) погрузи́ться;

а. ў ваду́ — погрузи́ться в во́ду;

◊ а. ў нірва́ну — погрузи́ться в нирва́ну;

ру́кі ~ці́ліся — ру́ки опусти́лись;

а. на дно — опусти́ться на дно