адва́га ж. отва́га, сме́лость; дерза́ние ср.; дерзнове́ние ср.;
◊ а. гарады́ бярэ́ — посл. сме́лость города́ берёт
адва́джаны разг. отва́женный
адва́джваць несов., разг. отва́живать
адва́дзіцца сов., разг. отва́диться
адва́дзіць сов., разг. отва́дить
адвадзяне́ць сов. стать водяни́стым
адваёваны, см. адваява́ны
адваёўвацца несов., страд. отвоёвываться; см. адваёўваць
адваёўваць несов., в разн. знач. отвоёвывать; см. адваява́ць