Verbum

кіпу́часць ж. кипу́честь

кіпу́чы в разн. знач. кипу́чий

кі́пцік м., уменьш.-ласк.

1. когото́к;

2. ногото́к

кіпцю́р, -ра́ м.

1. ко́готь;

2. прост. но́готь;

◊ паказа́ць кіпцюры́ — показа́ть ко́гти;

трыма́ць у кіпцюра́х — держа́ть в когтя́х

кіпцюра́сты когти́стый

кіпяці́льнік м. кипяти́льник

кіпяці́льны кипяти́льный

кіпяці́цца несов., прям., перен. кипяти́ться

кіпяці́ць несов. кипяти́ть

кіпячо́ны

1. прич. кипячённый;

2. прил. кипячёный