Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

вы́рашчаны вы́ращенный, взращённый; см. вы́расціць

вы́рашыцца сов. (о деле, вопросе) разреши́ться, реши́ться

вы́рашыць сов.

1. реши́ть;

ён ~шыў заста́цца — он реши́л оста́ться;

2. разреши́ть; реши́ть;

в. пыта́нне — разреши́ть (реши́ть) вопро́с;

3. (спор, конфликт) разреши́ть; рассуди́ть;

в. лёс — (чый) реши́ть судьбу́ (чью)

вырашэ́нне ср.

1. реше́ние;

2. разреше́ние; реше́ние;

3. разреше́ние;

1-3 см. выраша́ць

вы́рваны

1. вы́рванный, вы́дернутый; удалённый;

2. перен. вы́рванный;

3. вы́теребленный, вы́дерганный;

1-3 см. вы́рваць I

вы́рвацца сов.

1. прям., перен. вы́рваться;

в. з рук — вы́рваться из рук;

в. з-пад прыгнёту — вы́рваться из-под гнёта;

2. (стремительно выйти наружу) вы́рваться;

по́лымя ~валася з ко́міна — пла́мя вы́рвалось из трубы́;

стогн ~ваўся з грудзе́й — стон вы́рвался из груди́;

3. (отделиться) вы́рваться, оторва́ться; (выскользнуть, выпасть) вы́дернуться;

гу́зік ~ваўся — пу́говица вы́рвалась (оторвала́сь);

цвік ~ваўся — гвоздь вы́дернулся

вы́рваць I сов.

1. вы́рвать, вы́дернуть; (зуб — ещё) удали́ть;

в. газе́ту з рук — вы́рвать газе́ту из рук;

2. перен. вы́рвать;

в. прызна́нне — вы́рвать призна́ние;

3. (лён, коноплю) вы́теребить, вы́дергать;

в. з ко́ранем — вы́рвать с ко́рнем;

в. з го́рла — вы́рвать из го́рла;

в. з зубо́ў — вы́рвать из зубо́в

вы́рваць II сов., безл. вы́рвать, стошни́ть, вы́тошнить

выро́длівасць ж. (физическая) уро́дливость ж., уро́дство ср.

выро́длівы (с физическим уродством) уро́дливый

выро́ставы спец. выростно́й;

~вая са́жалка — выростно́й пруд