вывала́кванне ср., см. вывалака́нне
вывала́квацца несов., см. вывалака́цца
вывала́кваць несов., см. вывалака́ць
вы́валачаны разг. вы́волоченный, вы́тащенный; см. вы́валачы
вы́валачы сов., разг. вы́волочь, вы́волочить, вы́тащить;
мех ця́жкі, ледзь ~лаклі — мешо́к тяжёлый, еле вы́волокли (вы́тащили)
вы́валачыся сов., разг. с трудо́м вы́йти;
сто́млены, ён ледзь ~лакся на ву́ліцу — уста́лый, он с трудо́м вы́шел на у́лицу
вы́валены
1. вы́валенный;
2. вы́ложенный; вы́сыпанный;
3. вы́сунутый;
1-3 см. вы́валіць I
вы́валіцца I сов. вы́валиться, вы́пасть;
в. з сане́й — вы́валиться (вы́пасть) из сане́й;
зуб ~ліўся — зуб вы́валился (вы́пал)
вы́валіцца II сов. (о сукне) сваля́ться
вы́валіць I сов.
1. в разн. знач. вы́валить;
в. седака́ з сане́й — вы́валить седока́ из сане́й;
наро́д ~ліў з клу́ба — наро́д вы́валил из клу́ба;
2. вы́ложить, вы́сыпать;
~ліў на стол усё, што было́ ў кішэ́ні — вы́ложил (вы́сыпал) на стол всё, что бы́ло в карма́не;
3. разг. вы́сунуть;
язы́к ~ліў — язы́к вы́сунул
вы́валіць II сов. (сукно) вы́валять, сваля́ть
выва́льванне I ср.
1. выва́ливание, вы́валка ж.;
2. выкла́дывание; высыпа́ние, вы́сыпка ж.;
3. разг. высо́вывание;
1-3 см. выва́льваць I
выва́льванне II ср. выва́ливание, валя́ние, ва́лка ж.; см. выва́льваць II