Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

прабуксава́ць сов. пробуксова́ть

прабуксі́раваць сов. пробукси́ровать

прабуксо́ўванне ср. пробуксо́вывание

прабуксо́ўваць несов. пробуксо́вывать

прабуксо́ўка ж. пробуксо́вка

прабу́раны тех. пробурённый

прабуркава́ць сов., прям., перен. проворкова́ть

прабурча́ць сов.

1. прорыча́ть, проворча́ть, проурча́ть;

саба́ка ~ча́ў — соба́ка прорыча́ла (проворча́ла);

2. разг., неодобр. (сердито пробормотать) проворча́ть, пробурча́ть, пробрюзжа́ть;

3. в знач. безл. сказ. проурча́ть

прабуры́ць сов., тех., в разн. знач. пробури́ть

прабуцве́ць сов. протле́ть, прогни́ть