Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

прабуксо́ўванне ср. пробуксо́вывание

прабуксо́ўваць несов. пробуксо́вывать

прабуксо́ўка ж. пробуксо́вка

прабу́раны тех. пробурённый

прабуркава́ць сов., прям., перен. проворкова́ть

прабурча́ць сов.

1. прорыча́ть, проворча́ть, проурча́ть;

саба́ка ~ча́ў — соба́ка прорыча́ла (проворча́ла);

2. разг., неодобр. (сердито пробормотать) проворча́ть, пробурча́ть, пробрюзжа́ть;

3. в знач. безл. сказ. проурча́ть

прабуры́ць сов., тех., в разн. знач. пробури́ть

прабуцве́ць сов. протле́ть, прогни́ть

прабыва́нне ср. пребыва́ние

прабыва́ць несов., книжн. пребыва́ть