Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’

off

[ɔf]

1.

prep.

ад (перадае́ значэ́ньне заканчэ́ньня, адры́ву, аддале́ньня)

A button is off the coat — Гу́зік адарва́ўся ад паліта́

three kilometers off the town — тры кілямэ́тры ад го́раду

2.

adv.

(перадае́ адлу́чанасьць, адда́ленасць, спыне́ньне, сканчэ́ньне)

He took off his hat — Ён зьняў капялю́ш

to be far off — быць далёка ад

Easter is two weeks off — Вялі́кдзень за два ты́дні

Switch the light off — Вы́ключы сьвятло́

The light is off — Сьвятло́ вы́ключанае

The game was called off — Гульня́ была́ адклі́каная

an afternoon off — во́льны час папаўдні́

to pay the debt off — сплаці́ць доўг

Be off — Уцяка́й! Пайшо́ў вон!

3.

adj.

1) адлу́чаны, вы́ключаны

The electricity is off — Эле́ктрыка вы́ключаная

2) во́льны (ад пра́цы)

off hours — гадзі́ны во́льныя ад пра́цы

an off day — выхо́дны дзень

3) (перадае́ стан)

to be well off — быць замо́жным

He is badly off — Ён жыве́ ў вялі́кай няста́чы

The milk seems to be off — Выгляда́е, што малако́ сапсава́лася

4) пра́вы

the off hind leg — пра́вая за́дняя нага́

4.

interj.

(перадае́ адпрэ́чваньне)

Off with — Пайшо́ў прэч! Адыйдзі́ся!

•

- off and on

- off the cuff

offal

[ˈɔfəl]

n.

1) трыбухі (жывёліны, забі́тае на мя́са) pl. only

2) адкі́ды pl. only; сьмяцьцё n., адпа́ды pl. only

offbalance

[,ɔfˈbæləns]

1.

adj.

неўраўнава́жаны, хі́сткі; няста́лы, зьме́нлівы; непадрыхтава́ны

2.

adv.

хі́стка; зьнячэ́ўку, зьняна́цку

offbeat

[,ɔfˈbi:t]

adj.

нязвы́клы, незвыча́йны

offcast

[ˈɔfkæst]

1.

adj.

адкі́нуты; вы́кінуты (з грама́дзтва); яко́га вы́ракліся

2.

n.

адкі́нуты з грама́дзтва

offence

Brit.

гл. offense

offenceless

Brit.

гл. offenseless

offend

[əˈfend]

v.

1) абража́ць; узлава́ць, раззлава́ць

2) кры́ўдзіць

3) грашы́ць; чыні́ць несправядлі́васьць

offender

[əˈfendər]

n.

1) крыўдзі́цель -я m., крыўдзіцелька f.; зьневажа́льнік, абража́льнік -а m.

2) правапаруша́льнік -а m., ліхадзе́й -я m.

offense

[əˈfens]

n.

1) праві́ннасьць f., парушэ́ньне зако́ну

to commit an offense — правіні́цца

2) кры́ўда, абра́за, зьнява́га f.

No offense was intended — Я не хаце́ў вас абра́зіць

to give offense — зьнява́жыць, абра́зіць, скры́ўдзіць

to take offense — абра́зіцца, пакры́ўдзіцца, крыўдава́ць

3) напа́д -у m., ата́ка f., наступле́ньне n., на́ступ -у m. (во́йска)