obstruct
v.
1) заступа́ць, перагараджа́ць (даро́гу), зава́льваць (прахо́д)
2) закрыва́ць (від)
3) заміна́ць, перашкаджа́ць каму́
obstruct
v.
1) заступа́ць, перагараджа́ць (даро́гу), зава́льваць (прахо́д)
2) закрыва́ць (від)
3) заміна́ць, перашкаджа́ць каму́
obstruction
1) перашко́да, замі́нка
2) перашкаджа́ньне, перагаро́джваньне
3) затры́мка
obtain
v.
здабыва́ць; дастава́ць, атры́мваць
obtrude
v.
1) навя́зваць
2) напро́швацца, набіва́цца (на знаёмства); урыва́цца, уме́швацца
obtrusion
навя́званьне, уме́шваньне, уварва́ньне
obtrusive
даку́члівы, насты́рлівы, назо́йлівы; упо́рысты
obtuse
1) тупы́
2) тупы́, няздо́льны, няке́млівы (пра чалаве́ка)
3) прыту́плены, асла́блы (пра слых, зрок)
obviate
v.
пазьбяга́ць, пазбаўля́цца, адхіля́ць, ухіля́цца
obvious
я́сны; відаво́чны, я́ўны, бясспрэ́чны
occasion
1) наго́да, акалі́чнасьць
2) спэцыя́льная падзе́я або́ наго́да
3) прычы́на, падста́ва
v.
дава́ць падста́ву, быць прычы́най