objurgate
v.
1) свары́цца, крыча́ць на каго́
2) дакара́ць каго́
objurgate
v.
1) свары́цца, крыча́ць на каго́
2) дакара́ць каго́
objurgatory
дако́рлівы
obligate
v.
абавя́зваць (-ца)
obligation
1) абавя́зак -ку
2) абавяза́ньне
3) доўг удзя́чнасьці
4) паслу́га
obligatory
прымусо́вы; абавязко́вы; кане́чны
oblige
v.
1) абавя́зваць; змуша́ць
2) рабі́ць паслу́гу, ла́ску або́ прые́мнасьць
obliging
ласка́вы; прыве́тлівы, рахма́ны; паслу́жлівы
oblique
1) нахі́лены (пра пло́скасьць), ко́сы (пра лі́нію)
2) ухі́лісты, няя́сны (пра адка́з)
3) патае́мны, скры́тны; закулі́сны; нячы́сты
4) уско́сны
obliquely
наўско́с, наўскасы́, наўскася́к
obliterate
v.
1) сьціра́ць; заціра́ць; зьнішча́ць
2) згла́джваць, гаі́ць