піску́ха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. піску́ха піску́хі
Р. піску́хі піску́х
Д. піску́се піску́хам
В. піску́ху піску́х
Т. піску́хай
піску́хаю		 піску́хамі
М. піску́се піску́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

піску́ха ж., разг. писку́нья; визгу́нья

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

піску́ха, ‑і, ДМ ‑кусе, ж.

Разм. Жан. да піскун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Піску́ха ’(скаромны) абрад, вячэра перад Вадохрышчам’ (лельч., гом., Мат. Гом.). Да пі́скаць, піск (гл.). Матывацыя наймення няясная. Магчыма, калька літ. raudìnė ’малітва за памерлых з плачам і галашэннем’, raudà, raudãvimas ’плач, плач з галашэннем’, якое Лаўчутэ (Балто-слав. этнояз. отношения, 30) лічыць крыніцай бел. радуніца (радаўніца) ’дзень памінання памерлых, дзяды’; калькаваная назва ўтворана, каб пазбегнуць асацыяцый з ра́ды, ра́давацца ’весяліцца’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

піску́н, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м. (разм.).

Той, хто часта пішчыць.

|| ж. піску́ха, -і, ДМ -ку́се, мн. -і, -ку́х.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

писку́нья піску́ха, -хі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

визгу́нья віску́ха, -хі ж.; піску́ха, -хі ж.; скавыту́ха, -хі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Піску́ння ’піскуха’ (Юрч. Вытв.). Да піск (гл.). Суф. ‑уння пад уплывам рус. мовы (-унья).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Скліме́ць ‘плакаць, хныкаць’, скліма́ ‘плакса, піскуха’ (Юрч.). Няясна; магчыма да слім (гл.) з ‑к‑, як у склізкі/слізкі, з нетыповым семантычным развіццём.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

cheeper

[ˈtʃi:pər]

n.

1) піску́н -а́ m., піску́ха f. (пра птушаня́, мы́ш)

2) птушаня́ n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)