другаку́рснік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
другаку́рснік |
другаку́рснікі |
| Р. |
другаку́рсніка |
другаку́рснікаў |
| Д. |
другаку́рсніку |
другаку́рснікам |
| В. |
другаку́рсніка |
другаку́рснікаў |
| Т. |
другаку́рснікам |
другаку́рснікамі |
| М. |
другаку́рсніку |
другаку́рсніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дружа́ка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дружа́ка |
дружа́кі |
| Р. |
дружа́кі |
дружа́к |
| Д. |
дружа́ку |
дружа́кам |
| В. |
дружа́ку |
дружа́к |
| Т. |
дружа́кам |
дружа́камі |
| М. |
дружа́ку |
дружа́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
друі́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
друі́д |
друі́ды |
| Р. |
друі́да |
друі́даў |
| Д. |
друі́ду |
друі́дам |
| В. |
друі́да |
друі́даў |
| Т. |
друі́дам |
друі́дамі |
| М. |
друі́дзе |
друі́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дуалі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дуалі́ст |
дуалі́сты |
| Р. |
дуалі́ста |
дуалі́стаў |
| Д. |
дуалі́сту |
дуалі́стам |
| В. |
дуалі́ста |
дуалі́стаў |
| Т. |
дуалі́стам |
дуалі́стамі |
| М. |
дуалі́сце |
дуалі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дунга́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дунга́нін |
дунга́не |
| Р. |
дунга́ніна |
дунга́н |
| Д. |
дунга́ніну |
дунга́нам |
| В. |
дунга́ніна |
дунга́н |
| Т. |
дунга́нінам |
дунга́намі |
| М. |
дунга́ніне |
дунга́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дурны́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
дурны́ |
дурны́я |
| Р. |
дурно́га |
дурны́х |
| Д. |
дурно́му |
дурны́м |
| В. |
дурно́га |
дурны́х |
| Т. |
дурны́м |
дурны́мі |
| М. |
дурны́м |
дурны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дуро́нік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дуро́нік |
дуро́нікі |
| Р. |
дуро́ніка |
дуро́нікаў |
| Д. |
дуро́ніку |
дуро́нікам |
| В. |
дуро́ніка |
дуро́нікаў |
| Т. |
дуро́нікам |
дуро́нікамі |
| М. |
дуро́ніку |
дуро́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дуры́ла
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дуры́ла |
дуры́лы |
| Р. |
дуры́лы |
дуры́л |
| Д. |
дуры́лу |
дуры́лам |
| В. |
дуры́лу |
дуры́л |
| Т. |
дуры́лам |
дуры́ламі |
| М. |
дуры́ле |
дуры́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
духабо́рац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
духабо́рац |
духабо́рцы |
| Р. |
духабо́рца |
духабо́рцаў |
| Д. |
духабо́рцу |
духабо́рцам |
| В. |
духабо́рца |
духабо́рцаў |
| Т. |
духабо́рцам |
духабо́рцамі |
| М. |
духабо́рцу |
духабо́рцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дыето́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыето́лаг |
дыето́лагі |
| Р. |
дыето́лага |
дыето́лагаў |
| Д. |
дыето́лагу |
дыето́лагам |
| В. |
дыето́лага |
дыето́лагаў |
| Т. |
дыето́лагам |
дыето́лагамі |
| М. |
дыето́лагу |
дыето́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)