асабо́вы, -ая, -ае.

1. гл. асоба.

2. Які мае адносіны да пэўнай асобы, пэўных асоб.

○

Асабовы рахунак — рахунак у банку, адкрыты на імя пэўнай асобы.

Асабовая справа — папка з дакументамі якой-н. асобы, што працуе ў пэўнай установе.

Асабовы склад (састаў) — рабочыя, служачыя якой-н. установы, вайсковай часці і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асабо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асабо́вы асабо́вая асабо́вае асабо́выя
Р. асабо́вага асабо́вай
асабо́вае		 асабо́вага асабо́вых
Д. асабо́ваму асабо́вай асабо́ваму асабо́вым
В. асабо́вы (неадуш.)
асабо́вага (адуш.)		 асабо́вую асабо́вае асабо́выя (неадуш.)
асабо́вых (адуш.)
Т. асабо́вым асабо́вай
асабо́ваю		 асабо́вым асабо́вымі
М. асабо́вым асабо́вай асабо́вым асабо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асабо́вы

1. (относящийся к лицам) ли́чный;

а. склад — ли́чный соста́в;

2. грам. ли́чный;

а. займе́ннік — ли́чное местоиме́ние;

3. бухг. лицево́й;

а. раху́нак — лицево́й счёт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асабо́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які ўласцівы пэўнай асобе; які мае дачыненне да пэўнай асобы.

2. Які выражае граматычную катэгорыю асобы. Асабовыя канчаткі дзеяслова. Асабовыя займеннікі.

•••

Асабовая справа гл. справа.

Асабовы рахунак гл. рахунак.

Асабовы склад гл. склад ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асо́ба, -ы, мн. -ы, асо́б, ж.

1. Асобны чалавек у грамадстве, індывідуум.

Роля асобы ў гісторыі.

2. Чалавек, які трымае сябе важна, ганарліва; персона.

Дзядзька наш — а.!

3. Сукупнасць уласцівасцей пэўнага чалавека, яго характару, паводзін і пад.

Усебаковае развіццё асобы.

4. Чалавек, імя якога не хочуць называць (часцей пра жанчыну).

Званіла адна а.

5. Граматычная катэгорыя, якая паказвае аднесенасць да таго, хто гаворыць (першая асоба), з кім гаворыць (другая асоба) ці да таго, хто не з’яўляецца ні тым, хто гаворыць, ні субяседнікам (ці да неадушаўлёнага прадмета) (трэцяя асоба).

Асобы дзеяслова.

○

Давераная асоба — чалавек, якому што-н. давяраецца, які можа дзейнічаць ад імя таго, хто давярае.

Дзеючая асоба — персанаж у тэатры, персанаж у драматычным творы.

◊

Зацікаўленая асоба — асоба, якая мае інтарэс да якой-н. справы.

Службовая асоба — асоба, якая займае пасаду ў дзяржаўнай установе.

|| прым. асабо́вы, -ая, -ае (да 5 знач.).

А. займеннік.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

няпэ́ўна-асабо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. няпэ́ўна-асабо́вы няпэ́ўна-асабо́вая няпэ́ўна-асабо́вае няпэ́ўна-асабо́выя
Р. няпэ́ўна-асабо́вага няпэ́ўна-асабо́вай
няпэ́ўна-асабо́вае		 няпэ́ўна-асабо́вага няпэ́ўна-асабо́вых
Д. няпэ́ўна-асабо́ваму няпэ́ўна-асабо́вай няпэ́ўна-асабо́ваму няпэ́ўна-асабо́вым
В. няпэ́ўна-асабо́вы (неадуш.)
няпэ́ўна-асабо́вага (адуш.)		 няпэ́ўна-асабо́вую няпэ́ўна-асабо́вае няпэ́ўна-асабо́выя (неадуш.)
няпэ́ўна-асабо́вых (адуш.)
Т. няпэ́ўна-асабо́вым няпэ́ўна-асабо́вай
няпэ́ўна-асабо́ваю		 няпэ́ўна-асабо́вым няпэ́ўна-асабо́вымі
М. няпэ́ўна-асабо́вым няпэ́ўна-асабо́вай няпэ́ўна-асабо́вым няпэ́ўна-асабо́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

неопределённо-ли́чный грам. няпэ́ўна-асабо́вы;

неопределённо-ли́чное местоиме́ние няпэ́ўна-асабо́вы займе́ннік.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

персана́л, -у, м.

Асабовы склад работнікаў установы, прадпрыемства, аб’яднаных па прафесійных і іншых адзнаках.

П. лабараторыі.

Медыцынскі п.

Абслуговы п.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

экіпа́ж, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Каманда, асабовы састаў карабля, самалёта, танка і пад.

Э. падводнай лодкі.

Э. верталёта.

2. Агульная назва лёгкіх рысорных пасажырскіх павозак (уст.).

|| прым. экіпа́жны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аўра́л, -у, м.

1. Спешная сумесная работа на марскім судне, у якой удзельнічае ўвесь асабовы склад карабля.

2. перан. Вельмі спешная работа ўсяго калектыву, выкліканая кепскай арганізацыяй справы (разм.).

|| прым. аўра́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)