набурдо́ліць

‘выклікаць браджэнне чаго-небудзь; нагарэзаваць; прывесці што-небудзь у стан бязладдзя’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. набурдо́лю набурдо́лім
2-я ас. набурдо́ліш набурдо́ліце
3-я ас. набурдо́ліць набурдо́ляць
Прошлы час
м. набурдо́ліў набурдо́лілі
ж. набурдо́ліла
н. набурдо́ліла
Загадны лад
2-я ас. набурдо́ль набурдо́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час набурдо́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

панервава́ць

‘крыху панервавацца; зрабіць каго-небудзь нервовым, выклікаць нервовасць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. панерву́ю панерву́ем
2-я ас. панерву́еш панерву́еце
3-я ас. панерву́е панерву́юць
Прошлы час
м. панервава́ў панервава́лі
ж. панервава́ла
н. панервава́ла
Загадны лад
2-я ас. панерву́й панерву́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час панервава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

параспяка́ць

‘зрабіць каму-небудзь суровую вымову; выклікаць у каго-небудзь моцнае ўзбуджэнне, гнеў, раздражненне’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. параспяка́ю параспяка́ем
2-я ас. параспяка́еш параспяка́еце
3-я ас. параспяка́е параспяка́юць
Прошлы час
м. параспяка́ў параспяка́лі
ж. параспяка́ла
н. параспяка́ла
Загадны лад
2-я ас. параспяка́й параспяка́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час параспяка́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пастраша́ць

‘прымушаць баяцца каго-небудзь, чаго-небудзь, выклікаць страх у каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пастраша́ю пастраша́ем
2-я ас. пастраша́еш пастраша́еце
3-я ас. пастраша́е пастраша́юць
Прошлы час
м. пастраша́ў пастраша́лі
ж. пастраша́ла
н. пастраша́ла
Загадны лад
2-я ас. пастраша́й пастраша́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пастраша́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раскво́льваць

‘зрабіць каго-небудзь больш кволым; выклікаць пачуццё міласэрнасці (расквольваць сэрца)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раскво́льваю раскво́льваем
2-я ас. раскво́льваеш раскво́льваеце
3-я ас. раскво́львае раскво́льваюць
Прошлы час
м. раскво́льваў раскво́львалі
ж. раскво́львала
н. раскво́львала
Загадны лад
2-я ас. раскво́львай раскво́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час раскво́льваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

успажа́рыць

‘выклікаць пажар у чым-небудзь (успажарыць край); узбудзіць што-небудзь (успажарыць кроў)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. успажа́ру успажа́рым
2-я ас. успажа́рыш успажа́рыце
3-я ас. успажа́рыць успажа́раць
Прошлы час
м. успажа́рыў успажа́рылі
ж. успажа́рыла
н. успажа́рыла
Загадны лад
2-я ас. успажа́р успажа́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час успажа́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спяка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., што (спец.).

1. Выклікаць спяканне (у 1 знач.).

2. Рабіць спяканне (у 2 знач.), агламерацыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нагнаі́ць, -гнаю́, -гно́іш, -гно́іць; -гно́ены; зак.

1. што. Выклікаць нагнаенне чаго-н.

Н. рану.

2. чаго. Згнаіць у нейкай колькасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перахвалява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; зак., каго (што).

Выклікаць моцнае хваляванне ў кім-н. ці ўсхваляваць многіх.

П. усю сям’ю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

баламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; незак., каго-што (разм.).

1. Выклікаць неспакой сярод каго-н., уносіць разлад, неразбярыху.

Б. народ.

2. Спакушаць, зачароўваць.

Ах, дзяўчаты, хопіць вам б. хлопца!

◊

Баламуціць светам (разм., неадабр.) — выклікаць непакой, нездавальненне.

|| зак. узбаламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; -му́чаны і забаламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; -му́чаны (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)