ДАСТАЕ́УСКІ (Фёдар Міхайлавіч) (11.11.1821, Масква — 9.2.1881),
Творы Д. зрабілі велізарны ўплыў на
Тв.:
А.М.Адамовіч, Р.І.Баравік (тэатр).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўнік
ПААЗЕ́Р’Е,
гісторыка-этнаграфічны рэгіён Беларусі. Займае большую
Традыц.-
Для
В.С.Цітоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
do
I1) рабі́ць; выко́нваць
2) прычыня́ць
3) аддава́ць
4) гатава́ць; зака́нчваць
1) рабі́ць
2) ме́цца, адчува́ць сябе́
3) ужыва́ецца ў ро́лі дапамо́жнага дзеясло́ва
•
- do a play
- do away with
- do in
- do over
- do with
- do without
- Done!
- have to do with
- it is his doing
- it isn’t done
- That will do!
- That will not do
- What do you do for a living?
IIдо (но́та)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
адбі́цца, адаб’юся, адаб’ешся, адаб’ецца; адаб’ёмся, адаб’яцеся;
1.
2. Даючы адпор, абараніцца ад нападу, ад чыіх‑н. непрыязных, варожых дзеянняў.
3. Адстаць ад тых, з кім быў разам.
4. Аддаліцца, парваць сувязь з кім‑, чым‑н.
5. Сустрэўшы на шляху перашкоду, змяніць свой напрамак на другі, адваротны (пра гукі, прамені і пад.).
6. Адлюстравацца на гладкай, бліскучай паверхні.
7. Выявіцца, атрымаць вонкавае праяўленне (пра пачуцці, стан і пад.).
8. Выклікаць сабой якое‑н. пачуццё, адчуванне; адазвацца.
9. Зрабіць уплыў, уздзеянне на каго‑, што‑н.
10. Астацца пасля каго‑, чаго‑н., пакінуць адбітак.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апо́шні, ‑яя, ‑яе.
1. Які знаходзіцца на самым канцы чаргі, шэрагу падобных прадметаў, з’яў.
2. Адзіны, астатні.
3. Які адбыўся непасрэдна перад чым‑н.
4. Канчатковы, рашаючы, заключны.
5. Вышэйшы, крайні.
6. Самы нязначны з усіх падобных; дрэнны.
7. Гэты, толькі што названы.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кі́дацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1. Мітусліва рухацца.
2.
кіда́цца, ‑а́юся, ‑а́ешся, ‑а́ецца;
1. Кідаць у каго‑, што‑н. чым‑н. або адзін у аднаго.
2. Спешна накіроўвацца, бегчы куды‑н., да каго‑, чаго‑н.
3. Тое, што і кідацца (у 1 знач.).
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крана́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Датыкацца, дакранацца да каго‑, чаго‑н.; чапаць.
2.
3. Парушаць чый‑н. спакой; дакучаць, турбаваць.
4.
5. Сваім уздзеяннем змяняць пачатковы выгляд або парушаць цэласць чаго‑н.
6. Прыводзіць у рух; варушыць што‑н.
7. Цягнучы, папіхаючы, зрушваць з месца, прымушаць рухацца.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
куды́,
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асе́сці, асяду, асядзеш, асядзе;
1. Знізіцца, ушчыльніўшыся, зляжаўшыся.
2. Падаючы, апускаючыся, сесці на дно, прыстаць да чаго‑н.
3. Апусціцца на што‑н., сесці ад страты сілы, ад знямогі.
4. Перастаць лётаць, сесці на што‑н. (пра насякомых, птушак).
5. Перастаць пераязджаць з месца на месца, спыніцца на пастаянна.
6.
7. Страціць сілу, паслабець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сало́дкі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае прыемны смак, уласцівы цукру, мёду і пад.
2.
3.
4.
5.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)