ко́лькі,
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікпрыкры́ць, ‑краю, ‑крыеш, ‑крые;
1. Злёгку, няшчыльна закрыць; накрыць.
2. Засланіць, загарадзіць сабой або чым‑н.
3. Абараніць ваеннымі дзеяннямі.
4.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расхіну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце;
1. Адхінуўшы, адкінуць, развесці ў бакі краі, крыссе адзення.
2. Раскрыць (дзверы, акно, заслону і пад.).
3. Разгарнуць што‑н. (згорнутае, складзенае).
4. Раскрыць, зрабіць вольным доступ куды‑н., да чаго‑н.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
упра́віцца, упраўлюся, управішся, управіцца;
1.
2. Паспець за які‑н. тэрмін схадзіць або з’ездзіць куды‑н. і вярнуцца назад.
3. Змагчы, паспець зрабіць што‑н.
4. Адолець, стрымаць каго‑, што‑н., падпарадкаваць сваёй волі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ша́снуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Шуснуць, нырнуць, шмыгнуць хутка куды‑н., рэзка падацца куды‑н.
2. З шумам, хутка ўпасці, зляцець, паваліцца.
3. Моцна стукнуць па чым‑н.
4. З шумам, свістам хутка праляцець.
5. Разануць.
6. Хутка запісаць.
7. Разбіць.
8. Лінуць.
9. Утварыць шоргат, глухі шум.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПРО́ЗА (ад
1) мастацкая і немастацкая (
2) Тып мастацтва слова, што суадносіцца з паэзіяй, ад якой адрозніваецца спосабам арг-цыі моўнага матэрыялу, спецыфікай рытму, ступенню перавагі рацыянальна-
3) Эпас як род л-ры побач з лірыкай і драмай (сутнасць эпасу праяўляецца менавіта ў П., лірыкі — у паэзіі, драмы — у драматургіі). Тэрмінам «П.» абазначаецца таксама сукупнасць празаічных твораў якой-н.
Да 19
У
Літ.:
Шкловский В.Б. Художественная проза.
Дзюбайла П.К., Жураўлёў В.П., Луфераў М.П. Праблемы сучаснай беларускай прозы.
Каваленка В.А., Мушынскі М.І., Яскевіч А.С. Шляхі развіцця беларускай савецкай прозы.
Хромчанка К.Р. Беларуская мастацкая проза (канец XIX — пачатак XX
Грамадчанка Т.К. Перад праўдай высокай і вечнай:
Локун В.І. Маральна-філасофскія пошукі беларускай ваеннай і гістарычнай прозы, 1950—1960-я
Бельскі А.І. Сучасная беларуская літаратура: Станаўленне і развіццё творчых індывідуальнасцяў (80—90-я
Макарэвіч А.М. Праблема жанравых мадыфікацый у беларускай прозе XIX — пачатку XX
А.М.Андрэеў, С.Ю.Лебедзеў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адо́лець, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
1. Перамагчы ў барацьбе; асіліць.
2. Перасіліць, перамагчы ў сабе якія‑н. жаданні, пачуцці і пад.
3. Справіцца з чым‑н., асіліць якую‑н. справу.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адста́ць, ‑стану, ‑станеш, ‑стане;
1. Рухаючыся павальней за іншых або затрымаўшыся, апынуцца ззаду.
2. Апынуцца ззаду, не паспець за другімі ў выкананні якога‑н. плана, задання ў выніку маруднай або дрэннай працы.
3. Не дасягнуць патрэбнага ўзроўню ў выніку замаруджанага развіцця.
4. У выніку запаволенага ходу паказваць больш ранні час, чым папраўдзе (пра гадзіннік).
5. Аддзяліцца ад чаго‑н.; перастаць шчыльна прылягаць да чаго‑н.; адысці.
6. Перастаць дакучаць, назаляць каму‑н.; адчапіцца.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́рвацца, ‑рвуся, ‑рвешся, ‑рвецца;
1. Вызваліцца ад таго, што ўтрымлівае.
2. Вызваліцца, пазбавіцца ад якога‑н. уціску, прыгнёту, абмежавання, уплыву.
3. Апынуцца, аказацца далёка наперадзе.
4. Імгненна з’явіцца, выйсці на паверхню, з сілай прарвацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зане́сці, ‑нясу, ‑нясеш, ‑нясе; ‑нясём, ‑несяце;
1. Несучы, даставіць куды‑н. ці каму‑н.
2. Упісаць, запісаць куды‑н.
3. Падняць ці адвесці ўбок (руку, зброю і пад.) з намерам зрабіць якое‑н. дзеянне.
4. Перамясціць, адвесці ў які‑н. бок.
5. Унесці, прынесці з сабою.
6. Засыпаць, замесці (снегам, пяском і пад.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)