ляпі́ць, ляплю́, ле́піш, ле́піць; ле́плены; незак.
1. што і без дап. Ствараць, рабіць якія-н. фігуры з пластычнага, мяккага матэрыялу.
Л. бюст.
Не святыя гаршкі лепяць (прыказка: хоць і цяжка, але зможам, справімся).
2. Будаваць, майстраваць, карыстаючыся якім-н. вязкім матэрыялам.
Л. сцяну.
3. Размяшчаць адно за другім, не пакідаючы свабоднага месца.
Л. літару за літарай.
4. што. Тое, што і прыклейваць (разм.).
Л. маркі.
5. (1 і 2 ас. не ўжыв.). 3 сілай ісці (пра мокры снег).
Снег лепіць у вокны.
|| зак. вы́лепіць, -леплю, -лепіш, -лепіць; -леплены (да 1 знач.), наляпі́ць, -ляплю́, -ле́піш, -ле́піць; -ле́плены (да 2 знач.), зляпі́ць, зляплю́, зле́піш, зле́піць; зле́плены (да 1 знач.) і заляпі́ць, -ляплю́, -ле́піш, -ле́піць; -ле́плены (да 3 знач.).
|| наз. ле́пка, -і, ДМ -пцы, ж. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
напа́сці, -паду́, -падзе́ш, -падзе́; -падзём, -падзяце́, -паду́ць; напа́ў, -па́ла; -падзі́; зак., на каго-што.
1. Кінуцца на каго-, што-н. з мэтай захопу, грабяжу, забойства і пад., а таксама наогул пачаць дзейнічаць супраць каго-н. з варожай мэтай.
Н. на суседнюю краіну.
Звер напаў на чалавека.
2. Рэзка, адмоўна выступіць супраць каго-, чаго-н.
Н. на сваіх крытыкаў.
3. 3 прагнасцю пачаць што-н. рабіць (разм.).
Н. на ежу.
4. Выпадкова натрапіць на што-н., знайсці што-н.
Н. на ягаднае месца.
Н. на воўчы след.
5. Раптоўна ахапіць, з’явіцца (пра душэўны або фізічны стан).
На мяне напала роспач.
Напаў кашаль.
◊
Не на таго напаў (нарваўся) (разм., часта іран.) — маеш справу не з тым, на каго разлічваў.
|| незак. напада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. нападзе́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цэ́лы, -ая, -ае.
1. Такі, ад якога нічога не аддзелена.
На чыстым абрусе ляжаў ц. бохан хлеба.
2. Які поўнасцю ахоплівае што-н. (пра адрэзак часу, месца, прастору).
Ц. тыдзень.
Калона расцягнулася на цэлую вярсту.
3. Аб вялікай колькасці. вялікіх памерах, аб’ёме чаго-н.
Ц. кавалак сала.
Цэлая гара камення.
Ц. мех бульбы.
4. Не пашкоджаны, не знішчаны, не сапсаваны; не зношаны.
Пасля пажару у́ вёсцы хата засталася цэлая.
Чаравікі былі старыя, але цэлыя.
5. Не паранены, здаровы.
Ц. вярнуўся з вайны.
6. у знач. наз. цэ́лае, -ага, н. Што-н. адзінае, непадзельнае.
Адзінае ц.
○
Цэлы лік або цэ́лае — лік. які складаецца з цэлых адзінак, які не мае дробу.
◊
У цэлым —
1) ва ўсёй сукупнасці. цалкам;
2) увогуле, без падрабязнасцей.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
rub
[rʌb]
1.
v.t.
1) це́рці; шарава́ць
Rub your hands to warm them — Трэ́це ру́кі, каб сагрэ́ць іх
2) націра́ць
The nurse rubbed his back — Медсястра́ наце́рла яму́ пле́чы
3) му́ляць (пра абу́так)
2.
n.
1) трэ́ньне, цярцё, націра́ньне n.
2) наму́ленае або́ нацёртае ме́сца
3) Figur. замі́нка, за́гваздка f.
There is the rub — Тут і за́гваздка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
solitary
[ˈsɑ:ləteri]
1.
adj.
1) сам; само́тны, адзіно́кі, адзі́ны
A solitary rider was seen in the distance — Само́тны ве́ршнік відне́ўся ўда́лечы
2) само́тны; адасо́блены
to lead a solitary life — ве́сьці само́тнае жыцьцё
a solitary spot — адасо́бленае ме́сца
2.
n.
1) само́тнік -а m., само́тніца f.
2) адзіно́чка f.
The prisoner was put in solitary — Вя́зьня пасадзі́лі ў адзіно́чку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hollow
[ˈhɑ:loʊ]
1.
adj.
1) пусты́, паро́жны, паро́жні
hollow tree — дуплі́стае дрэ́ва
2) глухі́ (пра го́лас, стогн)
3) няшчы́ры, хлусьлі́вы (абяца́ньні); пусты́, непава́жны
4) упа́лы (пра шчо́кі), запа́лы (пра во́чы)
5) гало́дны; худы́
2.
n.
1) пусто́е ме́сца; запа́дзіна, я́міна f.; выбо́іна f. (на даро́зе); дупло́ n. (у дрэ́ве)
2) лагчы́на f., лог -у m.
3.
v.t.
выдзёўбваць (дзі́рку)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sting
[stɪŋ]
1.
v.t. stung, stinging
1) джгаць, джа́ліць; куса́ць (пра зьмяю́); кало́ць
2) пячы́
Mustard stings — Гарчы́ца пячэ́
3) стрыка́ць, апяка́ць
nettle stung his legs — крапіва́ апяка́ла яму́ но́гі
4) апяка́ць
stung by a spark — апе́чаны і́скраю
5) Figur. мо́цна кры́ўдзіць, ра́ніць (насьме́шкамі, кпі́намі)
2.
v.i.
стрыка́цца, апяка́цца, пячы́ся
3.
n.
1) уджа́ленае ме́сца
2) джа́ла n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
quick
[kwɪk]
1.
adj.
1) бо́рзды, жва́вы, ху́ткі; бы́стры (пра ваду́); ке́млівы
2) каро́ткі
a quick visit — каро́ткія адве́дкі
3) ху́ткі
a quick reply — ху́ткі адка́з
4) ча́сты
a quick pulse — ча́сты пульс
2.
n.
чу́лае ме́сца
Their insults cut him to the quick — Іхныя абра́зы крану́лі яго́ за жыво́е
3.
adv.
гл. quickly
quick temper — запа́льчывасьць
•
- quick wit
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
when
[hwen]
1.
adv.
калі́
When does the store close? — Калі́ зачыня́ецца кра́ма?
2.
conj.
1) калі́
Rise when your name is called — Устань, як цябе́ вы́клічуць
2) тады́, калі́
You cry when you should laugh — Ты пла́чаш, калі трэ́ба сьмяя́цца
3.
n.
час -у m.
the when and where of an act — час і ме́сца дзе́і
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gall
I [gɔl]
n.
1) жоўць f.
2) жо́ўцевы пухі́р
3) раздражне́ньне n., злосьць, го́рыч f.; няна́вісьць f.
•
- dip one’s pen in gall
II [gɔl]
1.
v.t.
1) наму́льваць, націра́ць (ра́ну)
2) злава́ць, раздражня́ць
3) дакуча́ць, назаля́ць (во́рагу напа́дамі); турбава́ць
2.
v.i.
1) наму́львацца, націра́цца (да крыві́)
2) рабі́ць зло́сныя заўва́гі; абража́ць (го́нар)
3.
n.
1) ра́на f.
2) нацёртае ме́сца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)