назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ме́сцы | ||
| ме́сц ме́сцаў |
||
| ме́сцу | ме́сцам | |
| ме́сцы | ||
| ме́сцам | ме́сцамі | |
| ме́сцы | ме́сцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ме́сцы | ||
| ме́сц ме́сцаў |
||
| ме́сцу | ме́сцам | |
| ме́сцы | ||
| ме́сцам | ме́сцамі | |
| ме́сцы | ме́сцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
1. Прастора, якая занята або можа быць занята кім-, чым
2. Участак на зямной паверхні, мясцовасць.
3.
4. Служба, работа, пасада.
5. Урывак, частка літаратурнага, мастацкага або музычнага твора.
6. Адзін прадмет багажу (
Балючае
Да
Душа не на месцы — пра адчуванне трывогі, непакою.
На месцы — там, дзе што
Не знаходзіць (сабе)
Паставіць каго
Пустое
Таптацца на месцы (
Цёплае
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
◊ на ~цы злачы́нства — на ме́сте преступле́ния;
стая́ць на ~цы — стоя́ть на ме́сте;
сла́бае м. — сла́бое ме́сто;
балю́чае м. — больно́е ме́сто;
ні з м. — ни с ме́ста;
ву́зкае м. — у́зкое ме́сто;
з м. на м. — с ме́ста на ме́сто;
мець м. — име́ть ме́сто;
во́чы на мо́крым ~цы — глаза́ на мо́кром ме́сте;
сэ́рца (душа́) не на ~цы — се́рдце (душа́) не на ме́сте;
ве́даць (знаць) сваё м. — знать своё ме́сто;
з м. ў кар’е́р — с ме́ста в карье́р;
не да м. — не к ме́сту, неуме́стно, некста́ти;
цёплае м. — тёплое ме́сто;
тапта́цца на м. — топта́ться на ме́сте;
на ро́ўным ~цы — на ро́вном ме́сте;
паста́віць на (сваё) м. — (каго) поста́вить на (своё) ме́сто (кого);
зру́шыць спра́ву з м. — сдви́нуть де́ло с мёртвой то́чки;
жыво́га м. няма́ — живо́го ме́ста нет;
пусто́е м. — пусто́е ме́сто;
паста́віць сябе́ на чыё-не́будзь м. — поста́вить себя́ на чьё-л. ме́сто;
то́лькі мо́крае м. застане́цца — то́лько мо́крое ме́сто оста́нется;
на сваі́м ~цы — на своём ме́сте;
агу́льнае м. — о́бщее ме́сто;
няма́ м., не паві́нна быць м. — (чаму) нет ме́ста, не должно́ быть ме́ста (чему);
каб я з гэ́тага м. не сышо́ў (не сышла́) — не сойти́ мне с э́того ме́ста;
м. пад со́нцам — ме́сто под со́лнцем;
на (са́мым) ві́дным ~цы — на (са́мом) ви́дном ме́сте;
не знахо́дзіць (сабе́) м. — не находи́ть (себе́) ме́ста;
сухо́га м. няма́ — сухо́й ни́тки нет;
на го́лым ~цы — на го́лом ме́сте;
мазгі́ не на ~цы — не все до́ма;
на адны́м ~цы і ка́мень абраста́е —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. Прастора зямной паверхні, якая занята або можа быць занята кім‑, чым‑н.
2. Мясцовасць.
3. Прастора, на якой можна размясціцца; прастора, прызначаная для каго‑н.
4. Урывак, частка літаратурнага, мастацкага або музычнага твора.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
Першая састаўная частка складаных слоў са
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на адносіны да
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
распрацо́ўкі
‘
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| распрацо́ўкі | |
| распрацо́вак | |
| распрацо́ўкам | |
| распрацо́ўкі | |
| распрацо́ўкамі | |
| распрацо́ўкам |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выру́шваць
‘рухаючы, скранаць з
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| выру́шваю | выру́шваем | |
| выру́шваеш | выру́шваеце | |
| выру́швае | выру́шваюць | |
| Прошлы час | ||
| выру́шваў | выру́швалі | |
| выру́швала | ||
| выру́швала | ||
| Загадны лад | ||
| выру́швай | выру́швайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| выру́шваючы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)