трэ́ба 1,
1.
2.
3.
4.
•••
трэ́ба 2, ‑ы,
1. Даўней — ахвярапрынашэнне.
2. Рэлігійны абрад (хрысціны, вянчанне, паніхіда і пад.), які выконваецца свяшчэннікам па просьбе веруючых.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
урэ́заць, урэжу, урэжаш, урэжа;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хапа́цца, ‑а́юся, ‑а́ешся, ‑а́ецца;
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ці,
1.
2.
3. Уваходзіць у склад паўторнага пералічальна-размеркавальнага злучніка «ці то..., ці то». Тое, што і то 1 (у 2 знач.).
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сам, само́га,
1. Ужываецца пры назоўніках ці асабовых займенніках, каб паказаць, што іменна названая асоба або прадмет непасрэдна ўдзельнічае ў дзеянні.
2. Ужываецца, каб падкрэсліць, што асоба або прадмет выконвае дзеянне самастойна, без чыёй-небудзь дапамогі.
3. Ужываецца для падкрэслівання важнасці, значнасці асобы або прадмета.
4.
5. Пры назоўніках з якасным значэннем падкрэсліваюць наяўнасць вышэйшай ступені якасці ў прадмеце.
6. Ужываецца тады, калі трэба паказаць, што пра пэўны прадмет ці асобу ўжо гаварылася.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сказа́ць, скажу́, ска́жаш, ска́жа;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трыма́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1. Захоўваць якое‑н. становішча, ухапіўшыся, узяўшыся за што‑н.
2. Быць умацаваным на чым‑н., утрымлівацца на якой‑н. апоры пры дапамозе чаго‑н.
3. Не адступаць, не здавацца, моцна стаяць.
4. Знаходзіцца, быць; заставацца ў якім‑н. месцы.
5. У час руху прытрымлівацца пэўнага напрамку, кірунку.
6. Паводзіць сябе, дзейнічаць якім‑н. чынам.
7. Знаходзіцца ў пэўным становішчы, стане, захоўваючы яго тым ці іншым чынам.
8. Утрымлівацца, захоўвацца.
9.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КРЫМ,
Гісторыя. К. — адзін з
Гаспадарка.
Літ.:
Лукша У. Непаўторныя вобразы Крыма: Замалёўкі з натуры. [Маладзечна]. 1997;
Якобсон А.Л. Крым в средние века.
Кессельбреннер Г.Л. Крым: Страницы истории.
Крымская АССР (1921—1945). Симферополь, 1990;
Басов А.В. Крым в Великой Отечественной войне, 1941—1945.
Канапацкі І. 50-я ўгодкі гвалтоўнага выгнання татар з Крыма // Байрам. 1994. № 2;
Старченков Г. Превратности судьбы (Крым) // Азия и Африка сегодня. 1997. № 10.
Г.С.Смалякоў (гаспадарка).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НАЦЫЯНАЛІЗА́ЦЫЯ,
пераход маёмасці прыватных асоб ва ўласнасць дзяржавы на падставе
У
У 1919—20 пад уплывам палітыкі «ваеннага камунізму» нацыяналізаваны ўсе сярэднія і
На Беларусі Н. ажыццяўлялася на падставе дэкрэтаў
Літ.:
Виноградов В.А. Вопросы теории и практики социалистической национализации промышленности.
А.Б.Дорына, Е.Ф.Саўчук.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вы́весці, ‑веду, ‑ведзеш, ‑ведзе;
1. Ведучы, выдаліць адкуль‑н.
2. Выключыць, прымусіць выйсці са складу чаго‑н., адкуль‑н.
3. Накіроўваючы рух, паказваючы дарогу, прывесці куды‑н.
4. Перавесці ў іншае становішча, змяніць стан, дзеянне, рух.
5. Выседзець з яйца (пра птушак).
6. Вырасціць, стварыць (сорт раслін, народу жывёл, птушак).
7. Збудаваць, паставіць.
8. Зрабіць вывад, прыйсці да якой‑н. думкі.
9. Старанна і акуратна аформіць лініі, абрысы чаго‑н.
10. Апісаць, паказаць у мастацкім творы.
11. Звесці, знішчыць.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)