падцягну́цца, ‑цягаўся, ‑цягнешся, ‑цягнецца;
1. Трымаючыся за што‑н. рукамі, падцягнуць сваё цела куды‑н., да чаго‑н.
2. Рухаючыся куды‑н., сабрацца, дагнаць пярэдніх.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падцягну́цца, ‑цягаўся, ‑цягнешся, ‑цягнецца;
1. Трымаючыся за што‑н. рукамі, падцягнуць сваё цела куды‑н., да чаго‑н.
2. Рухаючыся куды‑н., сабрацца, дагнаць пярэдніх.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазбіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Збіць, прымусіць адваліцца ўсё, многае.
2. Паваліць, прымусіць упасці ўсіх, многіх.
3. Ударам, рэзкім рухам зрушыць з належнага месца, адцясніць адкуль‑н. усё, многае або ўсіх, многіх.
4. Моцна пабіць, знявечыць пабоямі ўсіх, многіх.
5. Сапсаваць ударамі, зрабіць нягодным усё, многае.
6. Збіваючы, прымацаваць адно да другога ўсё, многае.
7. Зблытаць, зваліць усё, многае.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няпэ́ўны, ‑ая, ‑ае.
1. Не зусім выразны, няясны.
2. Дакладна не ўстаноўлены.
3. Пазбаўлены цвёрдасці, упэўненасці, нерашучы.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нарва́цца, ‑рвуся, ‑рвешся, ‑рвецца; ‑рвёмся, ‑рвяцеся;
1.
2. Нечакана прыйсці, з’явіцца.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
незнаёмы, ‑ая, ‑ае.
1.
2. Неўласцівы для каго‑н.; чужы.
3. Які не зведаў, не зазнаў чаго‑н.
4. Які не належыць да ліку знаёмых каго‑н.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скразны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які праходзіць наскрозь.
2.
3. Які распаўсюджваецца на ўсе моманты вытворчай дзейнасці; распаўсюджваецца па ўвесь прадмет.
4. Увесь у прасветах і адтулінах, праз якія праходзіць святло; ажурны, рэдкі.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скро́мны, ‑ая, ‑ае.
1.
2. Стрыманы, умераны; прыстойны ў жыцці, паводзінах.
3. Які нічым не вызначаецца, просты, звычайны.
4. Невялікі, нязначны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
славу́ты, ‑ая, ‑ае.
1.
2. Які набыў славу або дастойны яе; слаўны.
3. Які дасягнуў шырокай вядомасці, карыстаецца папулярнасцю (пра чалавека).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хапану́ць і хапяну́ць, ‑ну́, ‑не́ш, ‑не́; ‑нём, ‑няце́;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
харо́шы, ‑ая, ‑ае.
1. Прыгожы, прывабны.
2. Які вызначаецца станоўчымі маральнымі, душэўнымі якасцямі.
3. Добры, высакаякасны.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)