demand

[dɪˈmænd]

1.

n.

1) патрабава́ньне n.; вымо́га f., вымага́ньне, дамага́ньне n.

2) патрэ́ба f.

I have many demands on my time — У мяне́ шмат спра́ваў

3) Econ. по́пыт, за́пыт -у m., запатрабава́ньне n.

to be in great demand — быць у вялі́кім по́пыце

This article is in demand — на гэ́ты тава́р ёсьць по́пыт

demand and supply — по́пыт і прапано́ва

2.

v.

1) дамага́цца; патрабава́ць

2) вымага́ць, патрабава́ць

3) выкліка́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

odpadać

odpada|ć

незак.

1. адпадаць, адвальвацца;

ręce mi ~ją перан. у мяне рукі адвальваюцца (ад стомы);

2. перан. адсейвацца, адсявацца; не брацца ў разлік;

kto/co odpadać — хто/што не лічыцца (не бярэцца ў разлік, адпадае)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyrobiony

1. падрыхтаваны, умелы, спрактыкаваны; дасведчаны;

~e oko — спрактыкаванае вока;

wyrobiony towarzysko — які умее трымаць сябе ў кампаніі;

2. выраблены; які склаўся (сфарміраваўся);

mam ~e zdanie na ten temat — у мяне на гэты конт склалася пэўная думка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Nerv m -s і -en [-fən і -vən], -en [-fən і -vən] нерв;

die ~en behálten* не тра́ціць самавало́дання, не бянтэ́жыцца, захо́ўваць спако́й;

~en háben нервава́цца;

j-m auf die ~en fállen* [géhen*] дзе́йнічаць каму́-н. на не́рвы;

das geht mir auf die ~en гэ́та мяне́ раздражня́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Persón f -, -en персо́на, асо́ба, чалаве́к;

ich für méine ~ што да мяне́;

in éigener ~ асабі́ста;

j-n von ~ kénnen* ве́даць каго́-н. асабі́ста;

in éigener ~ ула́снай персо́най;

óhne Ánsehen der ~ не гле́дзячы [не зважа́ючы] на асо́бы;

so éine ~! пагардл. ну і фрукт!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gelégen

1. part II ад líegen*

2. a зру́чны;

zu ~er Zeit у зру́чны [адпаве́дны] час;

bin ich ~? я не перашкаджа́ю?

3. adv у час, своечасо́ва; дарэ́чы;

kómmen wir ~? мы не перашко́дзім?;

es ist mir sehr darán ~ гэ́та для мяне́ ве́льмі ва́жна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vermögen vt магчы́, мець магчы́масць;

ich vermág hier nichts (zu tun) я нічо́га тут не магу́ зрабі́ць;

er vermág mich nicht zu überzéugen ён не мо́жа мяне́ перакана́ць;

er hat sie zu bewégen vermócht… яму́ ўдало́ся ўгавары́ць іх [яе́] (зрабіць што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

брат, ‑а; мн. браты, ‑оў; м.

1. Кожны з сыноў у адносінах да другіх дзяцей гэтых жа бацькоў. Бацька.. [Марынкі], Раман Дзянісавіч, маці і малодшы брат Міша .. вячэралі. Хадкевіч. На другой палове [вагона] месціцца дзіцячы тапчан, тут жа спіць Міколаў старэйшы брат. Лынькоў.

2. Усякі чалавек, якога яднае з тым, хто гаворыць, агульнасць радзімы, класавых інтарэсаў, становішча, умоў. Браты па класу. Браты-славяне. □ Дняпроўцы прынялі на сябе галоўны ўдар, уласнымі грудзьмі прыкрылі ўкраінскіх братоў. Шамякін.

3. Разм. Форма сяброўскага звароту да мужчыны. — Давай, брат, падкіну! — параўноўваючыся з салдатам, спыніў.. [шафёр] машыну. Васілевіч. [Карнейчык:] Я, брат, дарогу тут ведаю, заплюшчыўшы вочы магу патрапіць. Крапіва.

4. Член рэлігійнай секты; манах.

•••

Малочны брат (сястра) — сын (дачка) мамкі ў адносінах да выкармленых ёю чужых дзяцей, а таксама гэтыя дзеці ў адносінах да дзяцей мамкі.

Ваш брат — вы і на вас падобныя. [Маеўскі:] — Мы людзі навучаныя не горш за вашага брата, салдата. Бачылі і не такое. Шамякін.

На брата — на кожнага. — Наташачка, золатка, слухай мяне, — верхаводзіў Лукаш, — па дзвесце на брата. Лобан.

Наш брат — я і на мяне падобныя. Таварышы давалі наказ: «Працуй шчыра, любі людзей, не падвядзі нашага брата, журналіста». Сергіевіч.

Ні брат ні сват — зусім чужы, ніякі не родны.

Ні свата ні брата — без родных, без сваякоў, без радні, адзінокі.

Сам чорт не брат каму — пра таго, хто ні ад каго, ні ад чаго не залежыць, каму ўсё лёгка даецца.

Свой брат — пра чалавека аднолькавага стану і становішча.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

1. каго-што. Прайсці, праехаць каля каго‑, чаго‑н., пакінуўшы яго ззаду або збоку. Мінуў Сцёпка сяло, у поле выйшаў. Колас. [Рыгор і Ліба] зацішылі хаду, каб абысці роў, і моўчкі мінулі першыя дзве хаты. Гартны. // (часта з адмоўем). Прайсці, праехаць міма. Ехаў .. [Васіль Іванавіч] у Турчу, але не мінуў ніводнай вёскі, дзе .. прадаваліся кнігі. Дубоўка. // перан. Не закрануць, абысці. Няшчасце мінула мяне. Куля мінула салдата. □ Будзь шчасліва, дзяўчынка, ў нядолі Хай пацеха цябе не міне! Купала.

2. безас. каго-чаго (ужываецца з адмоўем). Пазбегнуць чаго‑н. Чула сэрца, што праборкі І папругі не мінуць. Колас. А калі б я парушыў прысягу, Гнеў сяброў хай мяне не міне. Астрэйка.

3. Скончыцца, прайсці (пра час, пару, падзеі і пад.). Ішлі спачатку месяцы; потым мінуў год, другі. Ракітны. Вось і лета мінула, пастав восень... Краўчанка. Як бы там ні было, небяспека мінула. Мележ. / Пра пачуцці, перажыванні. Хваля страху мінула. Бядуля.

4. Споўніцца (пра ўзрост). І мужны юнак з непакорнай душою — Яму яшчэ толькі семнаццаць мінула — Прабег да пшаніцы шырокай мяжою, І родная ніва яго захінула. Гілевіч.

•••

Не мінуць (маіх, тваіх, яго і г. д.). рук — а) стаць чыім‑н. незаконным набыткам; б) не пазбегнуць каго‑н., апынуцца ў чыім‑н. распараджэнні. — Ага! Папаўся такі, не мінуў маіх рук! Лынькоў. — Пойдзе [Іліко] ў парабкі да таго ж Сімона! Ён не міне яго рук! Самуйлёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нарадзі́цца

1. gebóren wérden [sein]; zur Welt kómmen*; das Licht der Welt erblícken;

2. (узнікнуць) entstéhen* vi (s), áufkommen* vi (s); erstéhen* vi (s) (пра надзею і г. д.,);

у мяне́ нарадзі́лася ду́мка mir kam éine Idée, ich hatte éinen Éinfall;

◊

нарадзі́цца ў чапцу́ ≅ únter éinem glücklichen Stern gebóren sein; ein Glückskind [Glückspilz] sein;

які́ нарадзі́ўся, такі́ й задаві́ўся ≅ der Wolf stirbt in séiner Haut

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)