Пага́рда ’ганарлівыя адносіны да каго-н., ганарыстасць’ (ТСБМ, Яруш.), паго́рда ’тс’ (Гарэц.). З польск. pogarda ’тс’; пагорда пад уплывам горды.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

нара́доваться сов. (чаще с отриц.) нара́давацца (з каго, чаго); (натешиться) наце́шыцца (з каго, чаго);

мать не нара́дуется на сы́на ма́ці не нара́дуецца (не наце́шыцца) з сы́на.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уго́дничать несов., разг. удыга́ць (перад кім, перад чым); (угождать) дагаджа́ць, гадзі́ць, нараві́ць (каму, чаму); (подольщаться) падла́шчвацца (да каго, да чаго); (подлизываться) падлі́звацца (да каго, да чаго);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

trump

[trʌmp]

1.

n.

ко́зыр -а m. (у ка́ртах)

2.

v.

1) казыра́ць

2) перасяга́ць каго́, быць ле́пшым за каго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gall​2 [gɔ:l] v. раздражня́ць; злава́ць (каго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

spillover [ˈspɪləʊvə] n. лі́шак (чаго-н., каго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

whomever [ˌhu:mˈevə] pron. lit. каго́-не́будзь, хоць каму́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

змане́жыць

‘аб'ездзіць (каня) на правілах манежнай язды; змучыць, стаміць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. змане́жу змане́жым
2-я ас. змане́жыш змане́жыце
3-я ас. змане́жыць змане́жаць
Прошлы час
м. змане́жыў змане́жылі
ж. змане́жыла
н. змане́жыла
Загадны лад
2-я ас. змане́ж змане́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час змане́жыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зуро́чыць

‘сурочыць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зуро́чу зуро́чым
2-я ас. зуро́чыш зуро́чыце
3-я ас. зуро́чыць зуро́чаць
Прошлы час
м. зуро́чыў зуро́чылі
ж. зуро́чыла
н. зуро́чыла
Загадны лад
2-я ас. зуро́ч зуро́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час зуро́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зы́біць

‘зыбаць - гушкаць каго-небудзь, што-небудзь, то падымаючы, то апускаючы’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зы́блю зы́бім
2-я ас. зы́біш зы́біце
3-я ас. зы́біць зы́бяць
Прошлы час
м. зы́біў зы́білі
ж. зы́біла
н. зы́біла
Загадны лад
2-я ас. зы́б зы́бце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зы́бячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)