ускаламу́ціцца, ‑муціцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ускаламу́ціцца, ‑муціцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
усы́пацца, ‑плецца;
1. Змясціцца дзе‑н. (аб чым‑н. сыпучым).
2.
усыпа́цца, ‑а́ецца;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
утрамбава́цца, ‑буецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
vólkstümlich
sich ~ máchen заваява́ць папуля́рнасць,
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
просвети́тьсяI
ма́ссы просвети́лись ма́сы адукава́ліся (ста́лі свядо́мымі, навучы́ліся).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
zesztywnieć
1. зацвярдзець; страціць гнуткасць;
2. адубець, скарчанець, акасцянець;
3.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
узмацне́ць
1. (
2. (зрабіцца больш моцным) héftiger [kräftiger] wérden, zúnehmen
ве́цер узмацне́ў der Wind hat zúgenommen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
я́кар
кі́нуць я́кар den Ánker áuswerfen
стая́ць на я́кары vor Ánker liegen
здыма́цца з я́кара den Ánker líchten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
навыраста́ць, ‑ае;
1. Вырасці,
2. У знікнуць, з’явіцца ў вялікай колькасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перакрыві́цца, ‑крыўлюся, ‑крывішся, ‑крывіцца;
1.
2. Скрывіцца ад болю, страху і пад. (пра твар, губы).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)