тро́йка, ‑і,
1. Лічба 3.
2.
3. Ігральная карта, дошчачка даміно з трыма ачкамі.
4. Трое коней, запрэжаных поруч у адзін экіпаж.
5. Група з трох чалавек, кіруючая група, створаная для выканання пэўнай работы.
6. Касцюм (мужчынскі або жаночы), у які ўваходзіць пінжак (жакет), штаны (спадніца) і камізэлька.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
усталява́цца, ‑лююся, ‑люешся, ‑люецца;
1. Надзейна ўстанавіцца, умацавацца.
2. Асесці, уладкавацца дзе‑н.
3. Наладзіцца, замацавацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фантасты́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Прасякнуты фантастыкай (у 1 знач.), заснаваны на фантастыцы, на казачных матывах.
2. Які не існуе ў рэчаіснасці, выдуманы.
3. Які не грунтуецца на рэальных даных; неверагодны, нездзяйсняльны.
4. Падобны на фантазію, чарадзейны, вычварны.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
што¹, чаго́, чаму́, чым, па чым,
1.
2.
3.
4.
5.
6. адносны. Тое, што і які (у 1
7.
8.
А што — рэпліка ў адказ на пытанне ў
З чаго — чаму, па якой прычыне.
На што ўжо — уводзіць уступальны сказ.
Ні за што — ні ў якім разе.
Ні за што, ні пра што —
1) дарэмна;
2) без прычыны, падстаў.
Ні з чым (застацца, пайсці
Ні пры чым — не мае адносін, не вінаваты ў чым
Пры чым — у чым вінаваты, якія адносіны мае.
Ці што —
Што да чаго — у чым сутнасць, сэнс чаго
Што ж — рэпліка ў
Што за — у пытанні і вокліч: які.
Што зробіш! — рэпліка ў
Што і казаць — вядома, сапраўды.
Што рабіць! — тое, што і што зробіш.
Што там — рэпліка ў
Што ты (вы)? — выраз здзіўлення, спалоху, пярэчання.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЛЕНІНГРА́ДСКАЯ БІ́ТВА 1941—44,
баявыя дзеянні
Літ.:
Битва за Ленинград, 1941—1944.
Краснознаменный Балтийский флот в битве за Ленинград, 1941—1944 гг.: [Сб.
Еругин Н.П. О тех, кто выстоял:
Адамович А., Гранин Д. Блокадная книга. 5 изд.
В.А.Юшкевіч, У.Я.Калаткоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
до́бра,
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паве́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
1.
2. Прыняць за праўду, палічыць верагодным, адпаведным рэчаіснасці.
3. Згадзіцца з кім‑н., прыняць чые‑н. словы за праўду.
4.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праско́чыць, ‑скочу, ‑скочыш, ‑скочыць;
1.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спазна́ць, ‑знаю, ‑знаеш, ‑знае;
1. Ахапіць розумам, асэнсаваць з’явы рэчаіснасці.
2. Даведацца пра што‑н.
3. Набыць веды ў чым‑н., пазнаць што‑н.
4. Адчуць, зазнаць што‑н. на ўласным вопыце, перанесці, перажыць што‑н.
5. Апазнаць каго‑н. або што‑н. знаёмае.
6. Усвядоміць, зразумець, пераканацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чэсць, ‑і,
1. Сукупнасць маральных прынцыпаў, якімі чалавек кіруецца ў сваіх грамадскіх і асабістых паводзінах.
2. Аўтарытэт, незаплямленая рэпутацыя чалавека, яго чэснае, добрае імя.
3. Цнота, нявіннасць (пра жанчыну).
4. Слава, павага, пашана каму‑н.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)