МІЛА́Н (Milano),
горад на
Засн. ў 4
Аблічча сярэдневяковага М. вызначалася авальным планам з радыяльнай сеткай вуліц і цэнтрам на
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўнік
ПАЗНА́ННЕ,
вышэйшая форма адлюстравання, аналізу і ўзнаўлення аб’ектыўнай рэчаіснасці ў мысленні; працэс атрымання і выпрацоўкі ведаў. Ахоплівае канкрэтныя сферы жыццядзейнасці людзей і ажыццяўляецца ў розных спалучэннях жывога і назапашанага вопыту, які перадаецца ад аднаго пакалення да другога. У гэтым плане адрозненне П. і ведаў ёсць адрозненне працэсу і выніку: у ходзе выкарыстання элементаў канкрэтных ведаў для вырашэння праблем жыцця яны пераўтвараюцца і перапрацоўваюцца чалавекам і зноў вяртаюцца ў працэс П. Аб’ектам П. з’яўляецца частка матэрыяльнага свету або духоўнай сферы (аб’ектыўная рэч, прырода, грамадства, свядомасць), а яго суб’ектам выступаюць асобныя індывіды, групы людзей, грамадства, усё чалавецтва. З развіццём грамадства павялічваецца «культурны багаж» суб’екта П., узбагачаюцца і мадыфікуюцца сродкі яго дзейнасці, адбываецца ўсё больш глыбокае пранікненне ў скрытыя сутнасці рэчаў і з’яў. Гэта аб’ектыўна спрыяе вырашэнню адной з
Вылучаюць таксама
Традыц. сродкі і метады П., заснаваныя на аб’ектна-суб’ектных адносінах, адрозніваюцца ад яго тлумачэння на аснове суб’ектыўна-суб’ектных адносін, дзе
Літ.:
Слемнев М.А. Лабиринты познания.
Теория познания:
Мир философии. Ч. 1—2.
Героименко В.А., Лазаревич А.А., Титаренко Л.Г. Знание. Компьютер. Общество
Абдеев Р.Ф. Философия информационной цивилизации.
Степин В.С., Горохов В.Г., Розов М.А. Философия науки и техники.
С.Ф.Дубянецкі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
als
1) калі́, у той час як;
er fuhr erst auf Úrlaub, ~ séine Árbeit beéndet war ён пае́хаў у адпачы́нак то́лькі тады́, як зако́нчыў сваю́ пра́цу
2) у вы́глядзе, у я́касці;
er ist ~ Léhrer tätig ён працу́е наста́ўнікам;
~ Béispiel díenen служы́ць [быць] пры́кладам
3) пасля параўнальнай ступені;
er ist größer ~ ich ён бо́льшы за мяне́
4) напры́клад;
verschíedene Úrsachen, ~… ро́зныя прычы́ны, напры́клад…
5) пасля адмоўя як, акрамя́;
kéin ánderer ~ du ні́хто
6):
~ dass каб;
sowóhl… ~ auch як…, так i; такса́ма…, як í…;
~ ob, ~ wenn, ~ wie як бы́ццам бы;
er tut ja so, ~ ob [wenn] nichts geschéhen wäre ён паво́дзіць сябе́ так, ні́бы нічо́га не зда́рылася
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
павярну́ць, ‑вярну, ‑вернеш, ‑верне;
1.
2.
3. Змяніць свой напрамак (пра дарогу, сцежку, лінію і пад.).
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падбі́ць, падаб’ю, падаб’еш, падаб’е; падаб’ём, падаб’яце;
1. Прыбіць што‑н. да чаго‑н. знізу.
2.
3. Убіць, забіць глыбей.
4. і
5. Лёгкімі ўдарамі зрабіць мякчэйшым, узбіць.
6. Ударам пашкодзіць, параніць.
7.
8. Падсумаваць, падвесці вынікі.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
1.
2.
3. Апякаць, прыпякаць (пра што‑н. вельмі нагрэтае).
4.
5.
6.
7.
8.
9. Вылучаць пару пад уздзеяннем цяпла.
•••
пары́ць, ‑ры́ю, ‑ры́еш, ‑ры́е;
1. Зрыць усё, многае (пра жывёл).
2. і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
развяза́ць, ‑вяжу, ‑вяжаш, ‑вяжа;
1. Распусціць, расслабіць канцы чаго‑н. звязанага.
2.
3.
4. Разгрузіць ад скаплення транспарту (дарогу), збудаваўшы развязку (у 3 знач.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
слуп, ‑а,
1. Бервяно або тоўсты брус, умацаваныя вертыкальна, стаўма.
2.
3. Тое, што і слупок (у 2 знач.).
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стрэ́лка, ‑і,
1. Вузкая і тонкая пласцінка з завостраным канцом, якая паварочваецца на восі і паказвае час, напрамак і пад. у розных вымяральных прыборах.
2. Знак для ўказання напрамку ў выглядзе лініі, ад канца якой пад вострым вуглом адходзяць дзве кароценькія рыскі.
3. Прыстасаванне на рэйкавых пуцях для пераводу рухомага саставу з аднаго пуці на
4. Вузкі і доўгі выступ сушы; пясчаная каса.
5. Бязлістае тонкае сцябло расліны з суквеццем наверсе.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цаля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
1.
2. Пападаць, трапляць.
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)