гразь ж.

1. в разн. знач. грязь;

непрахо́дная г. — непрола́зная грязь;

абрасці́ гра́ззю — обрасти́ гря́зью;

2. только мн., мед. гря́зи;

◊ змяша́ць з гра́ззю — смеша́ть с гря́зью;

абліва́ць гра́ззю — облива́ть гря́зью;

вы́цягнуць з гра́зі — вы́тащить из гря́зи;

як гра́зі — у́йма;

мясі́ць г. — меси́ть грязь;

утапта́ць у г. — втопта́ть в грязь;

не ўда́рыць тва́рам у г. — не уда́рить лицо́м в грязь;

зарасці́ гра́ззю — зарасти́ гря́зью;

па ву́шы ў гра́зі — по́ уши в гря́зи;

з гра́зі не выла́зіць — из гря́зи не вылеза́ть;

нае́лася жа́ба гра́зі — погов. воро́тит ры́ло;

сей у г., бу́дзеш князь — посл. сей в грязь, бу́дешь князь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

séhen*

1. vi глядзе́ць, ба́чыць;

in den Spíegel ~ глядзе́ць у люстэ́рка;

in die Sónne ~ глядзе́ць на со́нца;

aus dem Fénster [durch das Fénster (hináus)] ~ глядзе́ць з акна́;

sich nach j-m fast blind ~, sich (D) die Áugen aus dem Kópf(e) ~ праглядзе́ць усе́ во́чы;

j-m ähnlich ~ быць падо́бным на каго́-н.;

nach dem Réchten ~ глядзе́ць за пара́дкам;

er lässt sich (D) nicht in die Kárten ~ ён не выдае́ сваі́х пла́наў

2. vt ба́чыць;

scharf ~ до́бра ба́чыць, быць зо́ркім;

~ lássen* пака́зваць;

sich ~ lássen* пака́звацца;

ich hábe ihn kómmen ~ я ба́чыў, як ён прыйшо́ў;

séhe ich récht? каго́ [што] я ба́чу?;

er sah sich gezwúngen, das zu tun ён быў вы́мушаны гэ́та зрабі́ць;

er sieht es gern, wenn man pünktlich ist ён лю́біць пунктуа́льнасць;

◊

wéiße Mäuse ~ ≅ напі́цца, набра́цца як жа́ба бало́та;

er sieht Gespénster яму́ ўсё мро́іцца

3. ~, sich ба́чыцца, сустрака́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)