Verbum

lóben vt (um, für A, wegen G) хвалі́ць (за што-н), ухваля́ць;

◊

jéder Krämer lobt séine Wáre ≅ ко́жная жа́ба-кво́чка сваё бало́та хва́ліць; дзе хво́я ні стаі́ць, свайму́ бо́ру шумі́ць;

j-n über den grünen Klée ~ захвалі́ць каго́-н.;

man soll den Tag nicht vor dem Ábend ~ ≅ кураня́т уво́сень лі́чаць