Verbum

франтыспі́с, ‑а, м.

1. У архітэктуры — галоўны фасад будынка.

2. Малюнак, які змяшчаецца перад першай старонкай кнігі або зверху старонкі перад пачаткам тэксту.

[Фр. frontispice.]

франтыспі́сны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да франтыспіса, служыць франтыспісам. Франтыспісны малюнак.

франты́т, ‑у, М ‑тыце, м.

Запаленне лобнай пазухі.

[Ад лац. frons, frontis — лоб.]

франціро́р, ‑а, м.

Французскі партызан.

[Фр. franc-tireur ад franc — вольны і tireur — стралок.]

франці́ха, ‑і, ДМ ‑ці́се, ж.

Разм. Жан. да франт.

франці́ць, ‑нчу, ‑нціш, ‑нціць; незак.

Разм. Быць франтам, модна адзявацца. Калі вырасце Люся, яна будзе франціць у тонкім вышытым плацці. Чорны. // Выстаўляць напаказ сваё адзенне, прычоску і пад.; красавацца. [Маці:] — Не беражэш ты сябе, сынок. Хоць бы на шыю павязаў што. Ці ж зімой франціць... Гроднеў.

францу́жанка,

гл. французы.

францу́з,

гл. французы.

французама́н, ‑а, м.

Чалавек, які празмерна захапляецца ўсім французскім.

французама́нія, ‑і, ж.

Празмернае захапленне ўсім французскім.