усёзна́йка, ‑і, ДМ ‑у, Т ‑ам, м.; ДМ ‑пайцы, Т ‑ай (‑аю), ж.
Разм. іран. Чалавек, які лічыць, што ён усё ведае. Калі Кляпнёў выпіў чарку, другую і ўвайшоў у сваю натуральную ролю ўсёзнайкі і балбатуна, Іван Васільевіч раптам ціхенька войкнуў і схапіўся за сэрца. Шамякін.
усёзна́йства, ‑а, н.
Разм. іран. Уласцівасць, манера паводзін чалавека, упэўненага ў тым. што ён усё ведае.
усёзнішча́льны, ‑ая, ‑ае.
Які знішчае, разбурае ўсё, прыводзіць да гібелі ўсё. Цяпер.. [Ірына] сама павінна ўдыхнуць у гэтыя няхітрыя рэчы страшэнную, усёзнішчальную сілу разбурэння. Лынькоў.
усёмагу́тнасць, ‑і, ж.
1. Уласцівасць усёмагутнага. Усёмагутнасць розуму. Усёмагутнасць часу.
2. Бязмежнай улада, сіла. Усёмагутнасць чалавека.
усёмагу́тны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае неабмежаваную сілу, уладу. Усёмагутны валадар.
2. Які мае неадольную ўнутраную сілу; глыбока ўплывовы. Усёмагутнае слова. Усёмагутная мода.
усёпаглына́льны, ‑ая, ‑ае.
Які ахоплівае ўсю істоту, выцясняючы ўсе іншыя пачуцці, думкі і пад. Калі ў ..сэрцы [Тані] і было пачуццё, падобнае на каханне, дык яно не было такім моцным, усёпаглынальным, якое перапаўняе істоту чалавека, засланяючы сабой усё іншае. Машара. Усёпаглынальная дабрата — вызначальная рыса натуры дзядзькі Антося. Навуменка.
усёпажыра́льны, ‑ая, ‑ае.
Які знішчае ўсё на сваім шляху. Усёпажыральная саранча.
усёперамага́ючы, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і усёпераможны. Усёперамагаючыя ідэі.
усёперамо́жны, ‑ая, ‑ае.
Які ўсё перамагае. Усёпераможнае вучэнне Маркса-Энгельса-Леніна.
усёпраніка́льны, ‑ая, ‑ае.
Які здольны пранікнуць праз усе перашкоды.