Verbum

уко́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да укоўваць.

уко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да укаваць.

уко́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад укаціць (у 1 знач.).

уко́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. укочваць — укаціць.

уко́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да укаціцца.

2. Зал. да укочваць.

уко́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да укаціць.

уко́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад укасіць.

уко́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да укасіць (у 2 знач.).

укра́двацца, ‑аецца.

Незак. да украсціся.

укра́дзены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад украсці.

2. у знач. прым. Здабыты крадзяжом, прысвоены цішком. [Тварыцкі:] «Можа яны там хавалі ўкрадзеныя грошы?» Чорны. Так ваяўнікі і не агледзеліся, як ад украдзенай авечкі не засталося і следу. Паслядовіч.