трохвале́нтны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які здольны звязаць тры атамы вадароду. Трохвалентная група элементаў.
трохвёрстка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Геаграфічная карта, якая мае маштаб тры вярсты ў цалі.
трохво́кіс, ‑у, м.
Спец. Злучэнне, у якім адзін атам якога‑н. элемента злучан з трыма атамамі кіслароду. Трохвокіс серы.
трохво́севы, ‑ая, ‑ае.
З трыма восямі. Трохвосевы грузавік.
трохво́ска, ‑і, ДМ ‑восцы; Р мн. ‑восак; ж.
Разм. Трохвосевы грузавік. Праехала трохвоска.
трохвуго́льнік, ‑а, м.
1. Геаметрычная фігура, абмежаваная трыма прамымі лініямі, што перасякаюцца і ўтвараюць тры ўнутраныя вуглы. Прамавугольны трохвугольнік. Раўнабедраны трохвугольнік. // Вымяральны прыбор такой формы для чарчэння. // які або чаго. Фігура або прадмет такой формы.
2. Разм. Агульная назва трох кіруючых асоб на прадпрыемстве, ва ўстанове: дырэктара (адміністратара), сакратара партыйнай арганізацыі і старшыні прафкома. Рашэнні трохвугольніка.
•••
Касы трохвугольнік — непрамавугольны трохвугольнік.
трохвуго́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае тры вуглы, у форме трохвугольніка. Трохвугольная прызма.
трохвыме́рнасць, ‑і, ж.
Спец. Наяўнасці, трох вымярэнняў (даўжыні, шырыні і вышыні).
трохвыме́рны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае тры вымярэнні (даўжыню, шырыню і вышыню). Трохвымерная дэталь.
трохвярсто́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Працягам у тры вярсты. Трохвярстовая дыстанцыя.
2. Які мае маштаб тры вярсты ў цалі. Трохвярстовая карта.