Verbum

счэп, ‑а, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. счэпліваць — счапіць.

2. Прыстасаванне, пры дапамозе якога счэпліваюць што‑н. Вагонныя счэпы.

3. Група з некалькіх счэпленых сельскагаспадарчых прылад, машын і пад. Трактар ішоў павольна, за счэпам культыватараў цягнуўся доўгі хвост жаўтавата-шэрага пылу. Дуброўскі.

счэ́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад счапіць.

счэ́пліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. счэпліваць — счапіць.

счэ́плівацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да счапіцца.

2. Зал. да счэпліваць.

счэ́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да счапіць.

счэ́пны, ‑ая, ‑ае.

Спец.

1. Прызначаны для счэплівання чаго‑н., які з’яўляецца счэпам (у 2 знач.). — Лёгкія счэпныя прылады, таму і парваліся! — апраўдваўся .. [напарнік машыніста]. Шынклер.

2. Які мае адносіны да работы якога‑н. механізма ў счэпе з іншым. Счэпная магутнасць трактара.

счэ́пшчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які счэплівае вагоны.

счэ́пшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да счэшпчык.

счэ́рнены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад счарніць.

счэ́рпаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад счэрпаць.