Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

счы́твацца, ‑аецца; незак.

Зал. да счытваць.

счы́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да счытаць.

счы́тка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. счытваць — счытаць.

2. У тэатры — чытанне п’есы па ролях.

счы́тчык, ‑а, м.

Той, хто счытвае які‑н. тэкст.

счы́тчыца, ‑ы, ж.

Жан. да счытчык.

счы́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад счысціць.

счышча́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да счысціцца.

2. Зал. да счышчаць.

счышча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да счысціць.

счэ́знуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Разм. Зачахнуць, заняпасці. Людзі думалі, што Праксэда больш ніколі не акрыяе, гэтак і счэзне. Сабаленка.

счэп, ‑а, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. счэпліваць — счапіць.

2. Прыстасаванне, пры дапамозе якога счэпліваюць што‑н. Вагонныя счэпы.

3. Група з некалькіх счэпленых сельскагаспадарчых прылад, машын і пад. Трактар ішоў павольна, за счэпам культыватараў цягнуўся доўгі хвост жаўтавата-шэрага пылу. Дуброўскі.