Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя-.

прыто́рквацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да прыторкнуцца.

прыто́ркнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

Разм. Злёгку дакрануцца да чаго‑н.

прыто́ўкваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прытаўчы.

прыто́ўчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прытаўчы (у 1 знач.).

прыто́чаны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прытачыць ​1.

прыто́чаны ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прытачыць ​2.

прыто́чванне ​1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыточваць ​1 — прытачыць ​1.

прыто́чванне ​2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыточваць ​2 — прытачыць ​2.

прыто́чвацца ​1, ‑аецца; незак.

Зал. да прыточваць ​1.

прыто́чвацца ​2, ‑аецца; незак.

Зал. да прыточваць ​2.

прыто́чваць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прытачыць ​1.

прыто́чваць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прытачыць ​2.

прыто́чка ​1, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыточваць ​1 — прытачыць ​1.

прыто́чка ​2, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыточваць ​2 — прытачыць ​2.

2. Тое, чым прыточана, прыстаўлена што‑н.

прыто́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прытока, прытоку; прытокавы. Прыточнае паветра. Прыточная вада.