прыспо́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.
Разм.
1. Прымножыць, павялічыць. Калгас прыспорыў свае багацці. // безас. Стаць больш. Бульбы прыспорыла.
2. Зрабіць спорным, спарнейшым; паскорыць. Круг велікаваты, і Міша прыспорыў хаду. Арочка.
прыспуска́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да прыспусціцца.
2. Зал. да прыспускаць.
прыспуска́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прыспусціць.
прыспусці́цца, ‑пушчуся, ‑пусцішся, ‑пусціцца; зак.
Трохі апусціцца, спусціцца. Прыпусціўся ў даліну з узвышша, каб узняцца ізноў, і — вышай! Дубоўка.
прыспусці́ць, ‑пушчу, ‑пусціш, ‑пусціць; зак., што.
Трохі апусціць, спусціць. Прыспусціць сцяг.
прыспу́шчаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прыспусціць.
прыспяша́цца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да прыспяшыцца.
2. Зал. да прыспяшаць.
прыспяша́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прыспешыць, прыспяшыць.
прыспяшы́цца, ‑шыцца; зак.
Разм. Тое, што і прыспешыцца.
прыспяшы́ць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., каго-што.
1. Тое, што і прыспешыць. Рыгор — вельмі цэльная натура. У пэўнай меры, ён нават максімаліст, ён не хоча чакаць, пакуль ход падзей прывядзе да належных рэвалюцыйных вынікаў, а гатовы гэтыя падзеі прыспяшыць, даць ім штуршок у пажаданым кірунку. Навуменка.
2. і без дап. Пастарацца хутчэй зрабіць што‑н.; паспяшацца. — А з стварэннем брыгады трэба прыспяшыць... Штаб партызан мае весткі, што хутка сюды прыйдзе дывізія рэгулярных нямецка-фашысцкіх войск. Гурскі.