Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

вато́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы; Р мн. ‑товак; ж.

Ватовая фастрыгаваная куртка. — Ну, да вечара! — Лёля кіўнула Міколу і пабегла, размахваючы крыссем паношанай ватоўкі. Гаўрылкін. Дзед Лукаш быў апрануты.. проста, па-рабочаму: у старой ватоўцы, у ботах. Якімовіч.

ватру́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

Пірог, будка з загнутымі наверх краямі і з тварагом пасярэдзіне.

ва́тэр, ‑а, м.

Разм. Тое, што і ватэрмашына.

ватэрклазе́т, ‑а, М ‑зеце, м.

Уст. Прыбіральня з водаправодным прыстасаваннем для прамывання ўнітаза.

[Англ. water-closet.]

ватэрлі́нія, ‑і, ж.

Лінія на бартах судна, якая абазначае ўзровень асадкі яго пры поўнай загрузцы.

[Гал. water-lijn.]

ватэрмашы́на, ‑ы, ж.

Машына для прадзення бавоўны, ільну, воўны.

[Англ. water-machine.]

ва́тэрны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ватэрмашыны. Ватэрная пража. Ватэрны цэх.

ватэрпалі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Ігрок у ватэрпола.

ватэрпалі́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да ватэрпаліст.

ватэрпа́с, ‑а, м.

Прылада для праверкі гарызантальных плоскасцей; грунтвага.

[Гал. waterpas.]