Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя-.

прако́латы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пракалоць.

прако́лванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. праколваць — пракалоць.

прако́лвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да пракалоцца.

2. Зал. да праколваць.

прако́лваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пракалоць.

прако́нсул, ‑а, м.

Гіст. Намеснік правінцыі ў Старажытныя Рыме.

[Лац. proconsul.]

прако́нсульскі, ‑ая, ‑ае.

Гіст. Які мае адносіны да праконсула. Праконсульская пасада.

прако́нсульства, ‑а, н.

Гіст.

1. Пасада праконсула.

2. Час праўлення праконсула.

3. Вобласць, якою кіруе праконсул.

прако́паны,

гл. пракапаны.

прако́пванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пракопваць — пракапаць і пракопвацца — пракапацца.

прако́пвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да пракапацца (у 1 знач.).

2. Зал. да пракопваць.