Verbum

прадпі́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прадпісаць.

прадпрые́мец, ‑мца, м.

1. Арганізатар або ўласнік гандлёвага ці прамысловага прадпрыемства. Нейкі прадпрыемец, яшчэ год за дваццаць да вайны, адкрыў у гарадку мануфактурную фабрыку. Чорны.

2. Арганізатар выгаднай справы.

прадпрые́млівасць, ‑і, ж.

Тое, што і прадпрымальнасць.

прадпрые́млівы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і прадпрымальны.

прадпрые́мніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прадпрыемца. // Уласцівы прадпрыемцу.

прадпрые́мніцтва, ‑а, н.

Дзейнасць прадпрыемца. // Здольнасць уладжваць выгадныя справы, афёры.

прадпрые́мства, ‑а, н.

Вытворчая ці гандлёвая ўстанова. Нават калі Зімчук з дому ехаў у аб’езд па цагельных заводах ці па другіх прадпрыемствах горада, ён падвозіў Валю на работу. Карпаў.

прадпрыма́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць прадпрымальнага.

прадпрыма́льнік, ‑а, м.

Тое, што і прадпрыемец.

прадпрыма́льніцкі, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і прадпрыемніцкі.