Verbum

парфуме́р, ‑а, м.

1. Работнік парфумернай вытворчасці. Спецыяльнасць парфумера.

2. Уст. Прадавец тавараў парфумернай вытворчасці.

[Фр. pfrfumeur.]

парфуме́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парфумерыі. Парфумерная вытворчасць.

парфуме́рыя, ‑і, ж.

1. зб. Духі, адэкалон і іншыя касметычныя вырабы. Вытворчасць парфумерыі.

2. Галіна лёгкай прамысловасць якая выпускае такія вырабы. Развіваць парфумерыю. // Разм. Магазін, або аддзел у магазіне, дзе прадаюцца такія вырабы.

[Фр. parfumerie.]

парфу́мны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парфумы; уласцівы парфуме. Парфумны пах.

парфу́мшчык, ‑а, м.

Уст. Тое, што і парфумер (у 2 знач.).

парфя́не, ‑фян; адз. парфянін, ‑ніна, м.; парфянка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. парфянкі, ‑нак; ж.

Старажытныя плямёны, якія жылі на паўночным ўсходзе Іранскага нагор’я.

парфя́нін,

гл. парфяне.

парфя́нка,

гл. парфяне.

парфя́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парфян. Парфянская культура.

•••

Парфянская страла гл. страла.

парцыён, ‑у, м.

Пэўная колькасць прадуктаў харчавання.

[Фр. portion.]