Verbum

падхвалі́ць, ‑хвалю, ‑хваліш, ‑хваліць; зак., каго-што.

Разм. Трохі пахваліць.

падхва́льванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падхвальваць — падхваліць.

падхва́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падхваліць.

падхва́т, ‑у, М ‑хваце, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падхватваць — падхваціць.

•••

На падхваце — а) заўсёды патрэбны; заўсёды можа быць выкарыстаны. [Лявон] заўсёды, калі што трэба, звяртаецца да Зосі. Яна ў яго на падхваце. Сабаленка; б) у зручным для карыстання месцы; пад рукамі. І падняў [дзед] над галавою калун, які ляжаў тут жа, на дрывотні, на падхваце. Сачанка.

падхва́твацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да падхваціцца.

2. Зал. да падхватваць.

падхва́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падхваціць.

падхва́тнік, ‑а, м.

Тое, што і сак, сачок. Лавіць рыбу падхватнікам.

падхваці́цца, ‑хвачуся, ‑хвацішся, ‑хваціцца; зак.

Тое, што і падхапіцца.

падхваці́ць, ‑хвачу, ‑хваціш, ‑хваціць; зак., каго-што.

Тое, што і падхапіць.

падхва́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падхваціць.