Verbum

падві́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Віляць злёгку. Падвільваць хвастом.

падвінці́ць, ‑вінчу, ‑вінціш, ‑вінціць; зак., што.

Завінціць тужэй; падшрубаваць. Падвінціць шрубу.

падві́нчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падвінціць.

падві́нчванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падвінчваць — падвінціць.

падві́нчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падвінціць.

падві́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падвіць.

падві́ўка, ‑і, ДМ ‑віўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падвіць.

падві́цца, падаўюся, падаўешся, падаўецца; падаўёмся, падаўяцеся, падаўюцца; пр. падвіўся, ‑вілася, ‑вілося; заг. падвіся; зак.

Разм. Злёгку, нямнога завіцца; падправіць сабе завіўку. Падвіцца к вечару.

падві́ць, падаўю, падаўеш, падаўе; падаўём, падаўяце; пр. падвіў, ‑віла, ‑віло; заг. падві; зак., што.

Злёгку, нямнога завіць; падправіць завіўку. Падвіць валасы.

падво́блачны, ‑ая, ‑ае.

Вельмі высокі, пад самыя воблакі. Падвоблачныя вяршыні гор. // Які знаходзіцца, ажыццяўляецца вельмі высока, пад воблакамі. Падвоблачная вышыня. Падвоблачны шлях.