Verbum

павылу́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вылушчыць усё, многае. Павылушчваць фасолю.

павыляга́ць, ‑ае; зак.

Вылегчы ў многіх месцах, усюды. Павылягалі аўсы ў нізінах.

павылята́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.

Вылецець — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае. Павыляталі са сваіх начных схованак авадні, сляпні, мухі — закружыліся, зазвінелі ў паветры. Сачанка. Конь як ашалеў — зноў стаў на дыбкі, пасля стукнуў у хамут — мы ледзь не павыляталі з воза. Дамашэвіч. Два акадэмічныя корпусы былі разбіты ўшчэнт. Ва ўсіх астатніх павыляталі вокны. Сабаленка.

павыма́звацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Вымазацца, запэцкацца — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае. Дзеці павымазваліся. Боты павымазваліся ў гліну.

павыма́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Вымазаць усё, многае. Павымазваць увесь вазелін.

павымака́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.

Вымакнуць — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае. Прахожыя павымакалі. Пасевы павымакалі.

павымало́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вымалаціць усё, многае. Павымалочваць жыта са снапоў. Павымалочваць чыста снапы.

павыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выняць адно за другім усё, многае. Павымаць з чамадана рэчы. □ І от ужо хлеб спёкся. Хіма павымала боханы і паставіла на ўслоне пры сцяне, каб астывалі. Сабаленка.

павыме́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Выменяць усіх, многіх або ўсё, многае. Павыменьваць коней. Павыменьваць маркі.

павыміра́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.

Вымерці — пра ўсіх, многіх. Людзі павыміралі.