Verbum

о́рдэрны ​¹, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ордэра ​¹. Ордэрная выдача.

о́рдэрны ​², ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да ордэра ​². Ордэрная форма архітэктурнага ансамбля.

орт, ‑а, М орце, м.

1. У горнай справе — і гарызантальная падземная горная выпрацоўка, якая не мае непасрэднага выхаду на паверхню.

2. У матэматыцы — вектар, даўжыня якога роўная адзінцы.

[Ням. Ort — месца.]

о́смас, ‑у, м.

Спец. Павольнае прасочванне растваральніка ў раствор праз тонкую перагародку, якая раздзяляе іх.

[Ад грэч. ōsmos — штуршок, ціск.]

о́сміевы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да осмію.

о́смій, ‑ю, м.

Хімічны элемент, вельмі цвёрды метал сінявата-шэрага колеру, які здабываецца з плацінавай руды.

[Ад грэч. osmē — пах.]

ост, ‑у, М осце, м.

Спец.

1. Усход, усходні напрамак.

2. Усходні вецер.

[Ням. Ost.]

остго́ты, ‑аў.

Усходняя частка германскага племені готаў. Кароль остготаў.

остго́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да остготаў.

о́ступам, прысл.

Абл. Цесна абступіўшы; вакол. Мы оступам стаялі каля гэтага растрыбушанага воза. Чорны.

от, часціца.

Разм. Вось. Алене было прыемна, што жанкі хваляць лён, а от што пра тату гавораць — не падабалася. Чарнышэвіч. [Аканом:] — От, калі маеце час, дык сядайце і паедзем. Галавач.