вы́шук, ‑у,
1. Аператыўныя дзеянні, звязаныя з выяўленнем і пошукамі злачынцаў; следства.
2. Уваходзіць у склад назваў некаторых следчых устаноў.
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuвышука́льнік, ‑а,
Той, хто займаецца вышуканнем.
вышука́льніца, ‑ы,
вышука́льны, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з вышуканнем.
вышука́нне, ‑я,
Даследаванне, звязанае з пошукамі.
вы́шуканы, ‑ая, ‑ае.
вы́шукаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Старанна шукаючы, знайсці, выявіць.
вышу́кванне, ‑я,
вышу́квацца, ‑аецца;
вышу́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.