Verbum

вы́чарпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Чэрпаючы, выбраць усё, да канца. Вычарпаць ваду з вядра.

2. перан. Поўнасцю патраціць, зрасходаваць. Вычарпаць запасы, сілы.

3. перан. Выканаць, давесці да канца. Вычарпаць праграму.

вы́чарціцца, ‑рціцца; зак.

Атрымацца, выйсці ў выніку чарчэння.

вы́чарціць, ‑рчу, ‑рціш, ‑рціць; зак., што.

Зрабіць, выканаць (чарцёж, план, схему і пад.).

вы́чарчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вычарціць.

вы́часаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вычасаць ​².

вы́часацца ​¹, ‑чашацца; зак.

Стаць чыстым у выніку вычэсвання. Лён добра вычасаўся.

вы́часацца ​², ‑чашацца; зак.

Атрымацца ў выніку вычэсвання (пра вырабы з дрэва).

вы́часаць ​¹, ‑чашу, ‑чашаш, ‑чаша; зак., што.

1. Выдаліць з валасоў, шэрсці што‑н. грэбенем, шчоткай.

2. Апрацаваць валакно часаннем. Вычасаць лён.

вы́часаць ​², ‑чашу, ‑чашаш, ‑чаша; зак., што.

Вырабіць што‑н. з дрэва сякерай, склюдам. Вычасаць дошку.

вы́часка ​¹, ‑і, ДМ ‑цы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. вычэсваць ​¹ — вычасаць ​¹ (у 2 знач.).

вы́часка ​², ‑і, ДМ ‑цы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вычэсваць ​² — вычасаць ​².

вы́часкі, ‑аў; адз. няма.

Адходы пры часанні. Вычаскі з лёну.

вычвара́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што і без дап.

Разм. Вырабляць штукі, рабіць што‑н. незвычайнае; вытвараць. // Свавольнічаць, дурэць. Не так ужо заўсёды і смешна бывала, што.. [Мішка] гаворыць ці вычварае, гэты няўрымслівы, блазнюкаваты дзяцюк. Брыль.