Verbum

вы́цверазіцца, ‑ражуся, ‑разішся, ‑разіцца; зак.

Стаць, адчуць сябе цвярозым; працверазіцца.

вы́цверазіць, ‑ражу, ‑разіш, ‑разіць; зак., каго.

Прывесці да цвярозага стану.

вы́цвілы, ‑ая, ‑ае.

Які страціў першапачатковы колер; вылінялы. З варот і калітак выглядалі жанчыны, праводзячы спачувальнымі позіркамі і заўвагамі мой руды, выцвілы пінжак. Васілевіч. Шэрыя выцвілыя вочы сярдзіта паблісквалі з-пад акуляраў. Карпаў.

вы́цвісці, ‑цвіце; зак.

Страціць першапачатковы колер; зліняць. Выцвілі шпалеры на сценах. □ Валасы ў дзяўчыны выцвілі, твар загарэў, аж чорны стаў, а нос аблупіўся. Васілёнак.

выцвіта́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выцвітаць — выцвісці.

выцвіта́ць, ‑ае.

Незак. да выцвісці.

выцвярэ́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выцвярэжваць — выцверазіць.

выцвярэ́жвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да выцверазіцца.

2. Зал. да выцвярэжваць.

выцвярэ́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выцверазіць.

выцвярэ́знік, ‑а, м.

Санітарна-медыцынская ўстанова для выцвярэжвання п’яных.