выхіля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да выхіліць.
вы́хлап, ‑у, м.
Выхад адпрацаваных газаў з цыліндраў рухавіка ўнутранага згарання праз выхлапную трубу. Машына пакаціла. Сіні дым з выхлапу.. тхнуў у твар. Савіцкі.
выхлапны́, ‑ая, ‑ое.
Прызначаны для выхлапу газаў. Выхлапны клапан. □ Запрацаваў матор, выківаючы з выхлапной трубы сінія струменьчыкі дыму. Сіняўскі.
вы́хлебтаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад выхлебтаць.
вы́хлебтаць, ‑бчу, ‑бчаш, ‑бча; зак., што.
Выбіраючы языком, выпіць, з’есці што‑н. вадкае. Кошка выхлебтала малако. // Груб. Выпіць да канца; выжлукціць.
выхлёбтваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выхлебтаць.
выхо́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выхадзіць.
выхо́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; незак.
1. Незак. да выйсці (у 1–5, 7, 8 і 10 знач.).
2. Быць накіраваным у які‑н. бок. Вокны малога пакоя выходзілі на кірмашовы пляц. Чорны.
3. з чаго. Грунтавацца на чым‑н. Выходзіць з меркавання.
4. у знач. пабочн. Значыць, як вынікае. Але ж, выходзіць, пра .. [схованкі] ведаў і нехта трэці. Якімовіч. — Муруеш, выходзіць? — хмура перапытваў.. [брыгадзір]. — Ну, то муруй, муруй... Вышынскі.
•••
З галавы (з памяці, з думак) не выходзіць — пастаянна думаць пра што‑н.
выхо́дны, ‑ая, ‑ае.
Адпраўлены з установы (пра карэспандэнцыю). Выходная пошта. // Прызначаны для рэгістрацыі такой карэспандэнцыі. Выходны журнал.
выхо́плівацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да выхапіцца.
2. Зал. да выхопліваць.