выто́к, ‑у, м.
1. Месца, адкуль выцякае рака, ручай.
2. перан.; звычайна мн. (выто́кі, ‑аў). Пачатак, першакрыніца чаго‑н. Вытокі культуры. □ Многія даследчыкі.. сцвярджаюць, што вельмі часта вытокамі прыказак з’яўляюцца: песні, казкі, апавяданні і асабліва анекдоты. Саламевіч.
выто́пліванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. вытопліваць — вытапіць.
выто́плівацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да вытапіцца.
2. Зал. да вытопліваць.
выто́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да вытапіць.
выто́птванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. вытоптваць — вытаптаць.
выто́птвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да вытоптваць.
выто́птваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да вытаптаць.
выто́чванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выточваць — вытачыць.
выто́чвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да выточваць.
выто́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да вытачыць 1.